Przejdź do zawartości

Wilga złotogrzbieta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wilga złotogrzbieta
Oriolus xanthornus[1]
(Linnaeus, 1758)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

wilgowate

Podrodzina

wilgi

Rodzaj

Oriolus

Gatunek

wilga złotogrzbieta

Synonimy
  • Coracias Xanthornus Linnaeus, 1758[2]
Podgatunki
  • O. x. xanthornus (Linnaeus, 1758)
  • O. x. maderaspatanus Franklin, 1831
  • O. x. ceylonensis Bonaparte, 1850
  • O. x. reubeni Abdulali, 1977
  • O. x. tanakae Kuroda, N, 1925
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]

Wilga złotogrzbieta[4] (Oriolus xanthornus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny wilgowatych (Oriolidae), zamieszkujący południową i południowo-wschodnią Azję. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Systematyka

[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się pięć podgatunków Oriolus xanthornus[2][5][6][7]:

Występowanie

[edytuj | edytuj kod]

Środowiskiem naturalnym wilgi złotogrzbietej są otwarte tereny leśne i rolnicze. Występuje niemal w całej Azji południowej i południowo-wschodniej: Bangladeszu, Bhutanie, Kambodży, południowych Chinach, Indiach, Indonezji, Laosie, Malezji, Mjanmie, Nepalu, Sri Lance, Tajlandii i Wietnamie.

Cechy gatunku

[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 23–25 cm; masa ciała 46–79 g[8].

Upierzenie samca jaskrawe, koloru żółtego z czarną częścią skrzydeł i ogona. Samica jest nieco ciemniejsza z zielonkawym brzuchem. Obydwie płcie charakteryzuje czarna głowa i „śliniak”. Młode osobniki są podobne do samic, różnią się od nich jedynie cętkami na brzuchu i jaśniejszą głową.

Wilga złotogrzbieta jest gatunkiem płochliwym. Nawet samce są trudne do zaobserwowania w koronach drzew wśród liści.

Gniazdo wilgi złotogrzbietej

Gniazdo zbudowane z traw, liści, cienkich pasków kory i włókien roślinnych, zawieszone jest na drzewie zwykle wysoko nad ziemią między gałęziami i z dala od pnia[8]. Samica składa 2–4 jaja, najczęściej 3[8].

Pożywienie

[edytuj | edytuj kod]

Wilga złotogrzbieta żywi się głównie owocami (zwłaszcza figami), owadami i gąsienicami; konsumuje też nektar[8].

Status zagrożenia

[edytuj | edytuj kod]

IUCN uznaje wilgę złotogrzbietą za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako pospolity. Ze względu na brak dowodów na spadki liczebności bądź istnienie poważnych zagrożeń dla gatunku BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako prawdopodobnie stabilny[3][9].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Oriolus xanthornus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 1 2 Black-hooded Oriole (Oriolus xanthornus). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-30)]. (ang.).
  3. 1 2 Oriolus xanthornus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
  4. 1 2 3 Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Oriolinae Vigors, 1825 – wilgi (wersja: 2024-06-23). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-06-16].
  5. Wilga złotogrzbieta (Oriolus xanthornus). Avibase. [dostęp 2010-01-01]. (ang.).
  6. F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.), IOC World Bird List (v15.1) [online], 20 lutego 2025 [dostęp 2026-06-16] (ang.).
  7. AviList Core Team, AviList: The Global Avian Checklist, v2025b, 2026, DOI: 10.2173/avilist.v2025b (ang.).
  8. 1 2 3 4 del Hoyo, J., Elliot, A. & Christie, D.A. (red.), Handbook of the Birds of the World, t. 13. Penduline-tits to Shrikes, Barcelona: Lynx Edicions, 2008, s. 729–730, ISBN 978-84-96553-45-3.
  9. Species factsheet: Black-hooded Oriole Oriolus xanthornus [online], BirdLife International, 2018 [dostęp 2026-06-16] (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]