Wilhelm Bogusławski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wilhelm Bogusławski (ur. 1825 w Lachowcach na Wołyniu, zm. 13 grudnia 1901 w Żytomierzu) – polski prawnik, historyk, przyjaciel narodu łużyckiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu gimnazjum w Żytomierzu studiował prawo w Petersburgu. Potem przez rok studiował prawo międzynarodowe w Kazaniu. W 1854 roku brał udział w wyprawie wojennej nad Dunaj.[1] Napisał pierwszą książkę o historii Łużyc – „Rys dziejów serbołużyckich” (Piotrogród 1861), która została rozszerzona i wydana w Budziszynie w 1884 „Historia Serbskiego Narodu” (Historije serbskeho naroda). Współautorem tej publikacji był serbołużycki duchowny katolicki Michał Hórnik. Wilhelm Bogusławski jest autorem czterotomowej pracy „Dzieje Słowiańszczyzny północno-zachodniej do połowy XIII w.”

Wilhelm Bogusławski jest także autorem życiorysu Jana Arnošt Smolera dla „Biblioteki Warszawskiej” (1885).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]