William Whitworth

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
William Jock Whitworth
Admiral Admiral
Data urodzenia 29 czerwca 1884
Data śmierci 25 października 1973
Przebieg służby
Lata służby 1899–1946
Siły zbrojne Royal Navy
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Łaźni (Wielka Brytania) Distinguished Service Order (Wielka Brytania) Kawaler Królewskiego Norweskiego Orderu Świętego Olafa

William Jock Whitworth KCB, DSO (ur. 29 czerwca 1884, zm. 25 października 1973) – brytyjski wojskowy, admirał Royal Navy, uczestnik obu wojen światowych, zwycięzca w drugiej bitwie morskiej pod Narvikiem, w latach 1941–1944 Drugi Lord Morski Admiralicji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

William Jock Whitworth wstąpił do Royal Navy w 1899 roku. W 1910 roku poślubił Marguerite MacLean, z którą mieli czworo dzieci: dwóch synów i dwie córki. Podczas I wojny światowej został za swe zasługi odznaczony Distinguished Service Order oraz wymieniony w sprawozdaniu. Awansowany w 1925 roku do stopnia komandora (Captain), przez następne trzy lata służył na lądzie. Do linii powrócił w 1928 roku, obejmując dowództwo 2. Flotylli Niszczycieli i niszczyciela "Stuart" w składzie Floty Śródziemnomorskiej.

Po dwuletnim okresie służby sztabowej, powrócił w 1933 roku na morze, by dwa lata później objąć dowództwo okrętu flagowego Floty Śródziemnomorskiej, pancernika "Resolution". W 1936 roku dowodził pancernikiem "Rodney", w tym samym roku został awansowany do stopnia kontradmirała (Rear-Admiral). W 1937 roku objął funkcję sekretarza morskiego Admiralicji i pozostał na niej przez kolejne dwa lata. W tym czasie otrzymał Order Łaźni.

Tuż przed wybuchem II wojny światowej został mianowany dowódcą Eskadry Krążowników Liniowych w randze wiceadmirała (Vice-Admiral), z HMS "Hood" jako okrętem flagowym. Na jego pokładzie wziął udział w pierwszych akcjach bojowych wojny na Atlantyku. W 1940 roku, podczas kampanii norweskiej, dowodził eskadrą z pokładu krążownika liniowego "Renown" w starciu z niemieckimi pancernikami "Scharnhorst" i "Gneisenau", następnie z pokładu pancernika "Warspite" w bitwie z niemieckimi niszczycielami pod Narwikiem, zakończonej rozgromieniem zespołu przeciwnika. Za te akcje został powtórnie wymieniony w sprawozdaniu oraz odznaczony norweskim Orderem św. Olafa. W sierpniu 1940 roku ponownie podniósł swą flagę na "Hoodzie", pozostając na stanowisku do maja następnego roku.

Odwołany do służby w Admiralicji, w latach 1941–1944 pełnił funkcję Drugiego Lorda Morskiego, Lorda Komisarza oraz szefa personelu. W lipcu 1941 roku został komandorem Orderu Łaźni, w grudniu 1943 roku awansował do stopnia pełnego admirała (Admiral). Po odejściu z Admiralicji w lutym 1944 roku pełnił funkcję komendanta portu w Rosyth. Przeszedł w stan spoczynku w lipcu 1946 roku, zmarł w październiku 1973 roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]