Wincenty Wodzinowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wincenty Wodzinowski
Ilustracja
Wincenty Wodzinowski, wizerunek sprzed 1932 r.
Data i miejsce urodzenia

1866
Igołomia

Data i miejsce śmierci

1940
Kraków

Narodowość

polska

Dziedzina sztuki

malarstwo

Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941)
W. Wodzinowski, Odpoczynek żniwiarzy, 1893
W. Wodzinowski, Na swojską nutę, 1889
Wyższe Kursy dla Kobiet im. A. Baranieckiego. Uczennice z prof. Wincentym Wodzinowskim, 1908.
Wyższe Kursy dla Kobiet A. Baranieckiego. Uczennice z prof. W. Wodzinowskim 28 czerwca ok. 1908

Wincenty Wodzinowski (ur. 1866 w Igołomi, zm. 1940 w Krakowie) – polski malarz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1880–1881 studiował w Klasie Rysunkowej u Wojciecha Gersona w Warszawie, w latach 1881–1889 w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Jana Matejki. W latach 1890–1892 uzupełniał wiedzę w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. W 1892 powrócił do Krakowa, blisko 20 lat (od 1899-1916) wykładał na Wyższych Kursach dla Kobiet im. Adriana Baranieckiego[1].

Malował pejzaże, portrety, kompozycje realistyczne i symboliczne, wiejskie sceny rodzajowe. W późniejszych latach seryjnie powtarzał te same motywy.

W czasie I wojny światowej służył w Legionach Polskich. 1 listopada 1916 został mianowany chorążym kancelaryjnym. Wiosną 1917 pełnił służbę w Krajowym Inspektoracie Zaciągu[2].

Na krakowskich Azorach (Prądnik Biały) jest ulica jego imienia.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Chłop bronowicki
  • Dziewczyna wiejska z kogutem
  • Na swojską nutę, 1889
  • Portret krakowiaka
  • Dziewczyna przy oknie, 1903
  • Portret ojca, 1890
  • Sekrety, 1910
  • Kuszenie
  • Panorama Racławicka - postać Kościuszki i stroje ludowe

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Janina Kras, Wyższe Kursy dla Kobiet im. A. Baranieckiego w Krakowie 1868-1924, 1972, s. 126.
  2. Lista starszeństwa 1917 ↓, s. 71.
  3. M.P. z 1938 r. nr 258, poz. 592.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]