Dzielnica IV Prądnik Biały

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
IV Prądnik Biały
Dzielnica Krakowa
Ilustracja
Austeria Promnicka (Zajazd Kościuszkowski) – siedziba urzędu Dzielnicy IV
Państwo

 Polska

Województwo

 małopolskie

Miasto

Kraków

Zarządzający

Dominik Franczak

Powierzchnia

23,42 km²

Populacja (2020[1])
• liczba ludności


71 706

• gęstość

3061 os./km²

Tablice rejestracyjne

KR

Położenie na mapie Krakowa
Położenie na mapie
Strona internetowa
Portal Polska

Dzielnica IV Prądnik Białydzielnica, jednostka pomocnicza gminy miejskiej Kraków. Nazwa pochodzi od wsi Prądnik Biały, włączonej do miasta w dwóch etapach: w latach 1909 i 1941. Do 1990 r. wchodziła w skład dzielnicy Krowodrza. Przewodniczącym zarządu dzielnicy jest Dominik Franczak.

Przewodniczący Rady Dzielnicy IV Prądnik Biały oraz siedziba[edytuj | edytuj kod]

Organem przedstawicielskim mieszkańców, pochodzącym z wyborów lokalnych, jest Rada Dzielnicy IV Prądnik Biały, która składa się z 21 radnych. Wybierają oni ze swojego grona Przewodniczącego Rady i Zarządu Dzielnicy (w formie głosowania tajnego). Przewodniczący proponuje kandydatów na: Zastępcę Przewodniczącego oraz do 3 członków Zarządu, co podlega koniecznej aprobacie Rady Dzielnicy w formie głosowań i uchwał.
Przewodniczący: Dominik Franczak (od 17.12.2018r.[2])
Zastępca Przewodniczącego: Dariusz Partyka (od 21.12.2018r.[3])
Siedziba: Zajazd Kościuszkowski
ul. Białoprądnicka 3, 31-221 Kraków
strona internetowa: http://www1.dzielnica4.krakow.pl/pol/

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Od lat 90. XX wieku liczba mieszkańców Prądnika Białego systematycznie rośnie.

Osiedla i zwyczajowe jednostki urbanistyczne[edytuj | edytuj kod]

Granice dzielnicy[edytuj | edytuj kod]

  • Od strony zachodniej od przecięcia wylotu ul. Pasternik z granicą m. Krakowa na północ granicą m. Krakowa do przecięcia z wylotem ul. Władysława Łokietka, następnie zmienia kierunek na wschodni i granicą m. Krakowa biegnie do przecięcia z linią kolejową Kraków – Warszawa,
  • z Dzielnicą III graniczy na odcinku – od przecięcia granic m. Krakowa z linią kolejową Kraków – Warszawa w kierunku na południowy zachód wschodnią stroną linii kolejowej Kraków – Warszawa do skrzyżowania z kolejową obwodnicą towarową w rejonie ul. Mariana Langiewicza,
  • z Dzielnicą V graniczy na odcinku – od skrzyżowania linii kolejowej Kraków – Warszawa z kolejową obwodnicą towarową w rejonie ul. Mariana Langiewicza w kierunku na zachód północną stroną kolejowej obwodnicy towarowej, która w rejonie stacji kolejowej Kraków – Łobzów łączy się z linią kolejową Kraków – Katowice, do przecięcia z zachodnią stroną ul. Bartosza Głowackiego,
  • z Dzielnicą VI graniczy na odcinku – od punktu linii kolejowej na wysokości ul. Bartosza Głowackiego w kierunku na zachód północną stroną linii kolejowej Kraków – Katowice do przecięcia z ul. Armii Krajowej, następnie wschodnią stroną ul. Armii Krajowej w kierunku północnym do Ronda Ofiar Katynia, dalej południową i zachodnią stroną ronda, zmienia kierunek na północno-zachodni i północną stroną ulic: Walerego Eliasza Radzikowskiego, Pasternik – do przecięcia z granicą m. Krakowa.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dzielnica obejmuje swoim terytorium kilka historycznych wsi podkrakowskich (w większości włączonych do Krakowa w 1941 r.), spośród których największą i najstarszą była wieś Prądnik Biały, położona nad rzeką Prądnik (Białuchą) i od niej wywodząca swą nazwę, a pierwotnie obejmującą również tereny późniejszych Witkowic i Górki Narodowej.

Najstarszy zapis dotyczący Prądnika pochodzi z 1123 roku. Ówczesna nazwa to Prutnic. Zapis wskazuje na zwierzchnictwo biskupów krakowskich. W 1220 r. biskup krakowski Iwo Odrowąż założył na jej terenie pierwszy szpital w Krakowie, prowadzony przez Zakon Kanoników Ducha Św. De Saxia. W latach 70. XV w. wieś zwano już Magna Prandnik, co w sto lat później zapisano po raz pierwszy po polsku jako Prądnik Wielki.

Od 1496 jeden z młynów znajdujących się na terenie Prądnika Białego służył jako drukarnia, w I połowie XVI w. dzierżawiony był przez drukarza Jana Hallera. W 1574 r. na błoniach prądnickich szlachta witała przybyłego do Krakowa Henryka Walezego, a w 1697 r. w Prądniku Białym rozpoczął się koronacyjny wjazd do Krakowa Augusta II. W 1794 r. we wsi przebywał Tadeusz Kościuszko (jeśli wierzyć tradycji, odpoczywał pod istniejącym do dziś w parku dworskim jaworem przed bitwą pod Racławicami), natomiast w 1809 r. mieszkał w niej gen. Jan Henryk Dąbrowski. W latach 1913–15 przy ul. Prądnickiej 15 wzniesiono Miejskie Zakłady Sanitarne, zaś w latach trzydziestych wybudowano na Prądniku Klasztor Najświętszej Duszy Chrystusa Pana, którego pierwsza przełożona i założycielka zgromadzenia, Matka Paula Zofia Tajber, spoczywa na prądnickim cmentarzu.

Od 17.12.2018r. Przewodniczący Rady i Zarządu Dzielnicy IV Prądnik Biały jest Dominik Franczak.[2]

Ogólna charakterystyka dzielnicy[edytuj | edytuj kod]

Dzielnica IV jest położona w północnej części Krakowa. Liczbę mieszkańców szacuje się na 69 135, co sprawia, że jest najludniejszą dzielnicą Krakowa. Ma powierzchnię 2341,87 ha.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

W dzielnicy istnieje dość dobrze rozbudowana komunikacja miejska dzienna. W większości trasy są obsługiwane przez autobusy. Na terenie dzielnicy istnieje jedna pętla tramwajowa (Krowodrza Górka) oraz kilka pętli autobusowych.

Rekreacja[edytuj | edytuj kod]

Parki[edytuj | edytuj kod]

Kluby sportowe[edytuj | edytuj kod]

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Obiekty religijne[edytuj | edytuj kod]

Kościół rzymskokatolicki:

Świadkowie Jehowy:

  • Sala Królestwa, zbory: Kraków–Azory, Kraków–Krowodrza, Kraków–Łobzów, ul. Na Polach 36a[4].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Liczba stałych mieszkańców w poszczególnych dzielnicach. bip.krakow.pl. [dostęp 2021-01-23].
  2. a b Biuletyn Informacji Publicznej Miasta Krakowa - BIP MK, www.bip.krakow.pl [dostęp 2022-01-14].
  3. Biuletyn Informacji Publicznej Miasta Krakowa - BIP MK, www.bip.krakow.pl [dostęp 2022-01-14].
  4. Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2022-08-01].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]