Dzielnica IV Prądnik Biały

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Krakowa IV Prądnik Biały
Dzielnica Krakowa
Ilustracja
Dom Wschodzącego Słońca
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Miasto Kraków
Zarządzający Jakub Kosek
Powierzchnia 23,42 km²
Populacja (2016[1])
• liczba ludności

69 661
• gęstość 2952 os./km²
Tablice rejestracyjne KR
Położenie na mapie Krakowa
Położenie na mapie
Strona internetowa
Portal Portal Polska

Dzielnica IV Prądnik Białydzielnica, jednostka pomocnicza gminy miejskiej Kraków. Nazwa pochodzi od wsi Prądnik Biały, włączonej do miasta w latach 1909 i 1941. Do 1990 r. wchodziła w skład wielkiej Krowodrzy. Przewodniczącym zarządu dzielnicy jest Jakub Kosek.

Siedziba zarządu[edytuj | edytuj kod]

ul. Białoprądnicka 3, 31-221 Kraków
Telefon: 12 638 1012

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Od lat 90. XX wieku liczba mieszkańców Prądnika Białego systematycznie rośnie.

Osiedla i zwyczajowe jednostki urbanistyczne[edytuj | edytuj kod]

Granice dzielnicy[edytuj | edytuj kod]

  • Od strony zachodniej od przecięcia wylotu ul. Pasternik z granicą m. Krakowa na północ granicą m. Krakowa do przecięcia z wylotem ul. Władysława Łokietka, następnie zmienia kierunek na wschodni i granicą m. Krakowa biegnie do przecięcia z linią kolejową Kraków – Warszawa,
  • z Dzielnicą III graniczy na odcinku – od przecięcia granic m. Krakowa z linią kolejową Kraków – Warszawa w kierunku na południowy zachód wschodnią stroną linii kolejowej Kraków – Warszawa do skrzyżowania z kolejową obwodnicą towarową w rejonie ul. Langiewicza,
  • z Dzielnicą V graniczy na odcinku – od skrzyżowania linii kolejowej Kraków – Warszawa z kolejową obwodnicą towarową w rejonie ul. Langiewicza w kierunku na zachód północną stroną kolejowej obwodnicy towarowej, która w rejonie stacji kolejowej Kraków – Łobzów łączy się z linią kolejową Kraków – Katowice, do przecięcia z zachodnią stroną ul. Głowackiego,
  • z Dzielnicą VI graniczy na odcinku – od punktu linii kolejowej na wysokości ul. Głowackiego w kierunku na zachód północną stroną linii kolejowej Kraków – Katowice do przecięcia z ul. Armii Krajowej, następnie wschodnią stroną ul. Armii Krajowej w kierunku północnym do Ronda Ofiar Katynia, dalej południową i zachodnią stroną ronda, zmienia kierunek na północno-zachodni i północną stroną ulic: Radzikowskiego, Pasternik – do przecięcia z granicą m. Krakowa.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dzielnica obejmuje swoim terytorium kilka historycznych wsi podkrakowskich (w większości włączonych do Krakowa w 1941 r.), spośród których największą i najstarszą była wieś Prądnik Biały, położona nad rzeką Prądnik i od niej wywodząca swą nazwę, a pierwotnie obejmującą również tereny późniejszych Witkowic i Górki Narodowej.

Najstarszy zapis dotyczący Prądnika pochodzi z 1123 roku. Ówczesna nazwa to Prutnic. Zapis wskazuje na zwierzchnictwo biskupów krakowskich. W 1220 r. biskup krakowski Iwo Odrowąż założył na jej terenie pierwszy szpital w Krakowie, prowadzony przez Zakon Kanoników Ducha Św. De Saxia. W latach 70. XV w. wieś zwano już Magna Prandnik, co w sto lat później zapisano po raz pierwszy po polsku jako Prądnik Wielki.

Od 1496 jeden z młynów znajdujących się na terenie Prądnika Białego służył jako drukarnia, w I połowie XVI w. dzierżawiony był przez drukarza Jana Hallera. W 1574 r. na błoniach prądnickich szlachta witała przybyłego do Krakowa Henryka Walezego, a w 1697 r. w Prądniku Białym rozpoczął się koronacyjny wjazd do Krakowa Augusta II. W 1794 r. we wsi przebywał Tadeusz Kościuszko (jeśli wierzyć tradycji, odpoczywał pod istniejącym do dziś w parku dworskim jaworem przed bitwą pod Racławicami), natomiast w 1809 r. mieszkał w niej gen. Jan Henryk Dąbrowski. W latach 1913–15 przy ul. Prądnickiej 15 wzniesiono Miejskie Zakłady Sanitarne, zaś w latach trzydziestych wybudowano na Prądniku Klasztor Najświętszej Duszy Chrystusa Pana, którego pierwsza przełożona i założycielka zgromadzenia, Matka Paula Zofia Tajber, spoczywa na prądnickim cmentarzu.

Ogólna charakterystyka dzielnicy[edytuj | edytuj kod]

Dzielnica IV jest położona w północnej części Krakowa. Liczbę mieszkańców szacuje się na 69 135, co sprawia, że jest najludniejszą dzielnicą Krakowa. Ma powierzchnię 2341,87 ha.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

W dzielnicy istnieje dość dobrze rozbudowana komunikacja miejska dzienna. W większości trasy są obsługiwane przez autobusy. Na terenie dzielnicy istnieje jedna pętla tramwajowa – Krowodrza Górka.

Pętle autobusowe

  • Azory

130 – Dworzec Główny Zachód, 138 – Kombinat, 173 – Nowy Bieżanów Południe,

  • Chełmońskiego Pętla

168 – Krowodrza Górka, 501 – Bulwarowa,

  • Górka Narodowa

164 – Piaski Nowe, 169 – Zajezdnia Wola Duchacka, 469 – Piaski Wielkie,

  • Górka Narodowa Wschód

137/637 – Krowodrza Górka, 503 – Nowy Bieżanów Południe,

  • Krowodrza Górka:

102 – Zakamycze, 120 – Bronowice Małe, 137/637 – Górka Narodowa Wschód, 168 – Chełmońskiego Pętla, 194 – Czerwone Maki P+R, 207 – Trojanowice Pętla, 217 – Węgrzce Pętla, 220 – Giebułtów, 227 – Górna Wieś, 237 – Owczary, 240 – Pękowice, 247 – Bibice Pętla, 267 – Smardzowice, 287 – Marszowiec, 297 – Bosutów,

  • Prądnik Biały

144 – Rżąka, 154 – Dworzec Główny Wschód, 904 – Wieliczka Kampus

  • Radzikowskiego Osiedle

140 – Nowy Kleparz

  • Witkowice

115 – Dworzec Główny Wschód,

Pętla tramwajowa

  • Krowodrza Górka

3 – Nowy Bieżanów, 5 – Wzgórza Krzesławickie, 18 – Czerwone Maki P+R, 50 – Kurdwanów, 69 – Nowy Bieżanów

Poza tym przez obszar Dzielnicy IV przejeżdżają następujące środki komunikacji MPK Kraków: 132, 172, 210, 230, 238, 248, 258, 268, 278, 572.

Rekreacja[edytuj | edytuj kod]

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]