Witk V

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Witk V

Witk V (Wittke, Wittken) – kaszubski herb szlachecki, znany z jedynego wizerunku pieczętnego.

Opis herbu[edytuj]

Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

W polu serce przeszyte trzema strzałami na opak w gwiazdę. Klejnot: nad hełmem bez korony trzy strzały na opak w wachlarz. Labry nieznanej barwy.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Pieczęć z 1838, wzmiankowana przez Nowego Siebmachera.

Rodzina Witk[edytuj]

 Osobny artykuł: Witk.

Herbowni[edytuj]

Witk (Vietken, Vitcen, Vithken, Vitken, Witcken, Witek, Witka, Witke, Wittk, Wittke, Wittken, Wyt, Wyta) bez przydomków lub z przydomkiem nieznanym.

Wszystkie gałęzie rodu używały początkowo herbu Witk (do ok. 1600), który z czasem zaczął przechodzić ewolucję (herby Witk II, Witk III, Witk IV, Witk V), a ponadto niektóre gałęzie przybierały inne herby (Chośnicki Witków-Chośnickich, Jeżewski Ib Witków-Jeżewskich w dziale A Jeżewa).

Przypisy

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104–108. ISBN 978-83-247-0100-1.

Bibliografia[edytuj]