Wołodymyr Sydorenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wołodymyr Sydorenko
Data i miejsce urodzenia 23 września 1976
Enerhodar
Obywatelstwo Ukraina
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa kogucia
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 27
Zwycięstwa 22
Przez nokauty 7
Porażki 3
Remisy 2
Nieodbyte 0
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Ukraina
Igrzyska olimpijskie
III miejsce Sydney 2000 boks
(waga musza)
Mistrzostwa świata
Srebro Belfast 2001 boks (waga musza)
Mistrzostwa Europy
Złoto Mińsk 1998 boks (waga musza)
Złoto Tampere 2000 boks (waga musza)

Wołodymyr Sydorenko (ukr. Володимир Сидоренко, ros. transkrypcja Władimir Sidorenko; ur. 23 września 1976 w Enerhodarze) – ukraiński bokser, były zawodowy mistrz świata organizacji WBA w kategorii koguciej (do 118 funtów), brązowy medalista Igrzysk Olimpijskich w Sydney.

Brat bliźniak Walerija, także boksera[1].

Kariera amatorska[edytuj | edytuj kod]

Jest dwukrotnym mistrzem Europy. W 1998 na mistrzostwach Europy w Mińsku w drodze do finału pokonał kolejno Polaka Daniela Zajączkowskiego, Agasi Ağagüloğlu i Ramaza Gazashviliego, a w finale wygrał z Ilfatem Raziapowem w stosunku 5:0[2]. Dwa lata później na mistrzostwach Europy w Tampere obronił złoty medal pokonując Halila Ibrahima Turana, Sewdalina Christowa i Bogdana Dobrescu[3].

W tym samym roku wystąpił też na igrzyskach olimpijskich w Sydney, gdzie zdobył brązowy medal, pokonując takich pięściarzy jak Daniel Ponce de León, Omar Andrés Narváez czy Polak Andrzej Rżany. W półfinale przegrał z późniejszym złotym medalistą, Wijanem Ponlidem[4].

Rok później zdobył srebrny medal na mistrzostwach świata w Belfaście[5]. Podczas 13 lat amatorskiej kariery odniósł 290 zwycięstw i tylko 20 porażek.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy zawodowy pojedynek stoczył w listopadzie 2001. W maju 2004 wygrał decyzją większości na punkty z przyszłym mistrzem świata IBF, Josephem Agbeko. Pięć miesięcy później w pojedynku eliminacyjnym WBA wygrał na punkty z byłym mistrzem świata tej organizacji w czterech różnych kategoriach wagowych, Leo Gamezem[6]. 26 lutego 2005 zdobył wakujący tytuł mistrza świata WBA w kategorii koguciej, pokonując na punkty tymczasowego mistrza w tej kategorii, Julio Zarate[7]. W 2005 stoczył jeszcze jeden zwycięski pojedynek – pokonał Jose de Jesusa Lopeza[8].

11 marca 2006 zaledwie zremisował z Ricardo Cordobą, utrzymał jednak swój pas mistrzowski[9]. W drugiej i ostatniej walce w 2006 roku pokonał Poonsawata Kratingdaenggyma. W 2007 roku stoczył kolejne dwie walki. Najpierw 17 marca ponownie zremisował z Cordobą[10], a trzy miesiące później znokautował w siódmej rundzie Francuza Jerome Arnoulda[11].

Rok 2008 zaczął od zwycięstwa na punkty z Japończykiem Nobuto Ikeharą. Walka odbyła się 10 stycznia w Osace. W kolejnej walce, 31 maja tego samego roku, przegrał na punkty z Anselmo Moreno i stracił swój mistrzowski tytuł[12].

Po tej porażce przez rok pozostawał nieaktywny. 2 maja 2009 roku zmierzył się z Moreno w walce rewanżowej i ponownie przegrał na punkty, tym razem po niejednogłośnej decyzji sędziów[13]. 28 sierpnia 2010 roku pokonał na punkty Mbwanę Matumlę. W grudniu tego samego roku został znokautowany w czwartej rundzie przez Nonito Donaire[14]. Była to jego ostatnia walka w karierze.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Volodymyr Sydorenko Bio, Stats, and Results, Sports-Reference.com [dostęp 2016-09-23] (ang.).
  2. 32.European Championships - Minsk, Belarus - May 17-24 1998. Amateur Boxing Results. [dostęp 2010-08-04].
  3. 33.European Championships - Tampere, Finland - May 13-21 2000. Amateur Boxing Results. [dostęp 2010-08-04].
  4. 27.Olympic Games - Sydney, Australia - September 17-30 2000. Amateur Boxing Results. [dostęp 2010-08-04].
  5. 11.World Championships - Belfast, Northern Ireland - June 3-10th 2001. Amateur Boxing Results. [dostęp 2010-08-04].
  6. Wladimir Sidorenko wins WBA bantam eliminator (ang.). EastSideBoxing.com. [dostęp 17.05.2009].
  7. Boxing Encyclopedia (ang.). [dostęp 17.05.2009].
  8. Boxing Encyclopedia (ang.). [dostęp 17.05.2009].
  9. Boxing Encyclopedia (ang.). [dostęp 17.05.2009].
  10. Results from 2006 (ang.). BBC Sport. [dostęp 17.05.2009].
  11. Sidorenko Stops Arnould in 7th round KO! (ang.). EastSideBoxing.com. [dostęp 17.05.2009].
  12. Scott Gilfoid: Moreno Defeats Sidorenko (ang.). boxingnews24.com. [dostęp 07.06.2009].
  13. Alexey Potapov, Alexey Sukachev: Moreno edges Sidorenko again! (ang.). Fightnews.com. [dostęp 17.05.2009].
  14. Vitali Shaposhnikov: Donaire defeats Sidorenko, Soto and Wolak also win (ang.). EastSideBoxing.com, 2010-12-06. [dostęp 2013-07-07].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]