George Dixon (bokser)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy kanadyjskiego boksera. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.
George Dixon
George Dixon
Pseudonim Little Chocolate
Data i miejsce urodzenia 29 lipca 1870
Halifax
Data i miejsce śmierci 6 stycznia 1908
Nowy Jork
Obywatelstwo  Kanada
Wzrost 161 cm
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa kogucia, piórkowa
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 163
Zwycięstwa 67
Przez nokauty 36
Porażki 29
Remisy 50

George Dixon (ur. 29 lipca 1870 w Halifaksie, zm. 6 stycznia 1908[a] w Nowym Jorku[1]) – amerykański bokser, były zawodowy mistrz świata kategorii koguciej i piórkowej.

Był pierwszym czarnoskórym pięściarzem, który zdobył tytuł zawodowego mistrza świata[2]. Chociaż był Kanadyjczykiem, przez większość dorosłego życia mieszkał w Bostonie. Jego oficjalny rekord wynosi 163 walki zawodowe, ale w rzeczywistości stoczył ich znacznie więcej, być może ponad 800[3].

Pierwszą walkę zawodową stoczył w 1886, gdy miał 16 lat. 27 czerwca 1890 w Londynie pokonał Nunca Wallace’a, który nie wyszedł do 19. rundy[4]. Od tej pory był uznawany za mistrza świata w kategorii koguciej. Obronił ten tytuł nokautując w 40. rundzie Johnny’ego Murphy’ego 23 października tego roku w Providence[5].

Później walczył z bokserami kategorii piórkowej. Po pokonaniu 31 marca 1891 w Troy przez techniczny nokaut w 22. rundzie Cala McCarthy’ego ( z którym zremisował w 1890 po 70. rundach) został uznany za mistrza świata w kategorii do 115 funtów[6]. Zyskał powszechne uznanie jako mistrz świata wagi piórkowej (do 118 funtów), gdy 27 czerwca 1892 w Nowym Jorku znokautował Freda Johnsona w 14. rundzie[7]. W następnych latach pokonał m.in. Torpedo Billy’ego Murphy’ego w 1893 i trzykrotnie zremisował z Youngiem Griffo. 5 grudnia 1895 w Nowym Jorku zremisował z Frankiem Erne[8], a 27 listopada 1896 przegrał z tym pięściarzem i utracił mistrzostwo świata[9]. Odzyskał je po wygranej z Erne'em 24 marca 1897 w Nowym Jorku[10], by ponownie stracić 4 października tego roku w San Francisco, tym razem na rzecz Solly'ego Smitha[11].

Ponownie został mistrzem świata kategorii piórkowej 11 listopada 1898, gry w Nowym Jorku wygrał z Dave'em Sullivanem[12]. Bronił tego tytułu dziewięciokrotnie, zanim 9 stycznia 1900 w Nowym Jorku Terry McGovern wygrał z nim przez techniczny nokaut w 8. rundzie[13].

Dixon walczył zawodowo do 1906, ale coraz częściej przegrywał. Pokonali go m.in, Terry McGovern, Young Corbett II, Abe Attell i Jim Driscoll.

Zmarł w biedzie w 1908 (niektóre źródła podają 1909[14]).

Został wybrany podczas pierwszej elekcji w 1990 do Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy[14].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Niektóre źródła podają datę 6 stycznia 1909.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. George Dixon („Little Chocolate”), The Cyber Boxing Zone Encyclopedia [dostęp 2015-06-05] (ang.).
  2. James B. Roberts, Alexander G. Skutt: The Boxing Register. International Hall of Fame Official Record Book. Wyd. 4. Ithaca: McBooks Press, Inc., 2006, s. 110-111. ISBN 978-1-59013-121-3. (ang.)
  3. Monte D. Cox, George Dixon, Little Chocolate…“A Fighter Without A Flaw”, Cox's Corner Profiles [dostęp 2015-06-05] (ang.).
  4. Barry J. Hugman, 1890-06-27 (114lbs) George Dixon w rtd 18 (30) Nunc Wallace, Pelican Club, Soho, London, England, boxrec.com [dostęp 2015-06-05] (ang.).
  5. Barry J. Hugman, 1890-10-23 (114lbs) George Dixon w rtd 40 (finish) Johnny Murphy, Gladstone AC, Providence, Rhode Island, USA, boxrec.com [dostęp 2015-06-05] (ang.).
  6. Barry J. Hugman, 1891-03-31 (115/116lbs) George Dixon w rsc 22 (finish) Cal McCarthy, Bicycle Club Rink, Troy, New York, USA, boxrec.com [dostęp 2015-06-05] (ang.).
  7. Barry J. Hugman, 1892-06-27 (118lbs) George Dixon w co 14 (finish) Fred Johnson, Coney Island AC, Brooklyn, NYC, New York, USA, boxrec.com [dostęp 2015-06-05] (ang.).
  8. Barry J. Hugman, 1895-12-05 (126lbs) George Dixon drew 10 Frank Erne, New Manhattan AC, NYC, New York, USA, boxrec.com [dostęp 2015-06-05] (ang.).
  9. Barry J. Hugman, 1896-11-27 (122lbs) Frank Erne w pts 20 George Dixon, Broadway AC, Manhattan, NYC, New York, USA, boxrec.com [dostęp 2015-06-05] (ang.).
  10. Barry J. Hugman, 1897-03-24 (122lbs) George Dixon w pts 25 Frank Erne, Broadway AC, Manhattan, NYC, New York, USA, boxrec.com [dostęp 2015-06-05] (ang.).
  11. Barry J. Hugman, 1897-10-04 (120lbs) Solly Smith w pts 20 George Dixon, Woodward’s Pavilion, San Francisco, California, USA, boxrec.com [dostęp 2015-06-05] (ang.).
  12. Barry J. Hugman, 1898-11-11 (120/122lbs) George Dixon w disq 10 (25) Dave Sullivan, Lenox AC, Manhattan, NYC, New York, USA, boxrec.com [dostęp 2015-06-05] (ang.).
  13. Barry J. Hugman, 1900-01-09 (118lbs) Terry McGovern w rtd 8 (25) George Dixon, Coney Island AC, Brooklyn, NYC, New York, USA, boxrec.com [dostęp 2015-06-05] (ang.).
  14. a b George Dixon, International Boxing Hall of Fame [dostęp 2015-06-05] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]