Wojciech Pilchowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wojciech Pilchowicz
biskup
Data i miejsce urodzenia 1600
Frombork
Data śmierci 1665
biskup pomocniczy warmiński
Okres sprawowania 1648 - 1665
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 13 stycznia 1648
Sakra biskupia czerwiec 1648[a]
Sukcesja apostolska
Data konsekracji czerwiec 1648[a]
Konsekrator Wacław Leszczyński

Wojciech Pilchowicz (ur. w 1600 roku[1] we Fromborku, zm. w 1665 roku[2] w Ruskowicach[3]) – polski duchowny rzymskokatolicki, kanonik gnieźnieński i warmiński, biskup pomocniczy warmiński, kanonik gnieźnieński, dziekan łowicki, sekretarz królewski, doktor obojga praw[4].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1647 został kanonikiem warmińskim z nominacji ordynariusza warmińskiego Wacława Leszczyńskiego, który był jego przyjacielem z lat młodzieńczych. Rok później wybrany biskupem pomocniczym warmińskim przez bpa Leszczyńskiego. 13 stycznia 1648 papież Innocenty X prekonizował go na to stanowisko oraz na biskupa in partibus infidelium hippońskiego (Hippo Diarrhytus lub Hippo Regius).

W czerwcu[a] 1648 przyjął sakrę biskupią z rąk biskupa warmińskiego Wacława Leszczyńskiego.

Należał do najbliższych współpracowników bpa Leszczyńskiego. Administrował diecezją podczas jego nieobecności.

W 1662 zlecił gdańskiemu złotnikowi Piotrowi von der Rennenowi wykonanie relikwiarza św. Wojciecha dla katedry gnieźnieńskiej, mającego zastąpić wcześniejszy relikwiarz, który został skradziony. Relikwiarz fundacji bpa Pilchowicza przetrwał do 1986[5].

Pochowany w kolegiacie łowickiej[6].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c miesiąc niepewny

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000, s. 344.
  2. Nitecki podaje datę śmierci 1 maja 1655 roku, co jest oczywiście błędem
  3. Stanisław Karwowski, Gniezno, Poznań 1892, s. 454.
  4. Stanisław Karwowski, Gniezno, Poznań 1892, s. 454.
  5. Trumny św. Wojciecha (ang.). Narodowy Instytut Muzealnictwa i Ochrony Zbiorów. [dostęp 2018-04-14].
  6. Stanisław Karwowski, Gniezno, Poznań 1892, s. 454.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]