Wysoczyzna Elbląska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wysoczyzna Elbląska
313.55 Wysoczyzna Elbląska.png
Prowincja Niż Środkowoeuropejski
Podprowincja Pobrzeża Południowobałtyckie
Makroregion Pobrzeże Gdańskie
Mezoregion Wysoczyzna Elbląska
Zajmowane
jednostki
administracyjne
Polska:
województwo warmińsko-mazurskie

Wysoczyzna Elbląska (niem. Elbinger Höhe lub Trunzer Berge) (313.55), izolowana kępa morenowa na Pobrzeżu Gdańskim.

Wysokość do 198,5 m (Góra Srebrna). Opada stromymi krawędziami ku Żuławom Wiślanym, Zalewowi Wiślanemu i Równinie Warmińskiej. Znaczna wysokość względna Wysoczyzny Elbląskiej spowodowała rozcięcie jej zboczy wąwozami erozyjnymi. Porośnięta lasami mieszanymi z udziałem buka i dębu. Najciekawsze krajobrazowo fragmenty wysoczyzny obejmuje Park Krajobrazowy Wysoczyzny Elbląskiej. Na północnym krańcu Wysoczyzny Elbląskiej leży Tolkmicko, na południowym zachodzie - Elbląg.