Yi Lijun

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Yi.
Yi Lijun
Data i miejsce urodzenia 4 grudnia 1934
Huanggang
Zawód literaturoznawca
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Zasługi RP Medal Komisji Edukacji Narodowej

Yi Lijun (chiń.: 易丽君; pinyin: Yì Lìjūn; ur. 4 grudnia 1934 w Huanggang w prowincji Hubei[1] ) – profesor, tłumaczka i badaczka literatury polskiej, nazywana ambasadorem literatury polskiej w Chinach.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W roku 1953 roku rozpoczęła studia na Wydziale Sinologicznym Uniwersytetu Wuhan. W 1954 roku przyjechała do Polski studiować na Polonistyce na Uniwersytecie Warszawskim. Po ukończeniu studiów w 1960 roku wróciła do Chin. W latach 1960-1964 pracowała w Chińskim Radiu Międzynarodowym jako redaktorka i dziennikarka sekcji sowiecko-wschodnioeuropejskiej. Od 1964 roku (do dnia dzisiejszego) pracuje na Wydziale Języków Wschodnioeuropejskich (dzisiejszy Wydział Języków Europejskich) Pekińskiego Instytutu Języków Obcych (dzisiejszy Pekiński Uniwersytet Języków Obcych).

Profesor Yi Lijun jest członkiem Chińskiego Stowarzyszenia Pisarzy, członkiem Chińskiego Stowarzyszenia Tłumaczy, stałym członkiem zarządu Pekińskiego Stowarzyszenia Tłumaczy, była również długoletnią naczelną redaktorką czasopisma „Wschodnia Europa”, kierownikiem Katedry Języka Polskiego PIJO. W roku 1995 została nagrodzona tytułem Wspaniałego Nauczyciela Pekinu. W 2004 Chińskie Stowarzyszenie Tłumaczy uznało ją za jedną z 47 najwybitniejszych tłumaczy.

Za swoją wybitną działalność na rzecz kultury polskiej została nagrodzona również w Polsce przez Prezydenta RP - Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej w 2000 roku. W 2004 otrzymała Medal Komisji Edukacji Narodowej, a w 2007 roku Dyplom Ministra Spraw Zagranicznych RP za wybitne zasługi dla promocji Polski w świecie oraz tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Gdańskiego[2]. 25 maja 2012 odebrała prestiżową nagrodę Transatlantyk, przyznawaną przez Instytut Książki tłumaczom literatury polskiej[3].

Prace[edytuj | edytuj kod]

Przetłumaczyła na język chiński ponad 60 polskich utworów literackich m.in. Pana Tadeusza, III i IV cz. Dziadów, poezje Leopolda Staffa, Kazimierza Przerwy-Tetmajera, Tadeusza Różewicza, prozę Marka Hłaski, Olgi Tokarczuk i wielu innych.

Jest autorką Literatury polskiej i Zarysu powojennej literatury polskiej, a także wielu artykułów dotyczących polskich pisarzy. Zredagowała ponad 300 haseł o polskich pisarzach i literaturze polskiej w chińskiej encyklopedii. Pisała o Gombrowiczu, Szymborskiej, Żeromskim, Mickiewiczu i wielu innych polskich pisarzach w chińskim Wielkim słowniku literatów obcych. Najwyżej ceni poezję Adama Mickiewicza i prozę Henryka Sienkiewicza[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Na podstawie [1]
  2. Za stroną Uniwersytetu Gdańskiego
  3. Instytut Książki
  4. Na podstawie wywiadu dla Dziennika Bałtyckiego

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]