Zaganiacz blady

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zaganiacz blady
Iduna pallida[1]
(Hemprich & Ehrenberg, 1833)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina trzciniaki
Rodzaj Iduna
Gatunek zaganiacz blady
Synonimy
  • Curruca pallida Hemprich & Ehrenberg, 1833[2]
  • Hippolais pallida (Hemprich & Ehrenberg, 1833)[1]
Podgatunki
  • I. p. elaeica (A. Lindermayer, 1843)
  • I. p. reiseri (Hilgert, 1908)
  • I. p. pallida (Hemprich & Ehrenberg, 1833)
  • I. p. alulensis (Ash, D.J. Pearson & Bensch, 2005)
  • I. p. laeneni (Niethammer, 1955)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Zaganiacz blady[4] (Iduna pallida) – gatunek małego ptaka z rodziny trzciniaków (Acrocephalidae), wcześniej zaliczany do pokrzewek (Sylviidae). Kształtem bardzo podobny do łozówki i trzcinniczka zwyczajnego. Lubi żerować na krzewach. Zgodnie z nazwą jego ubarwienie jest „blade”.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono kilka podgatunków I. pallida[2][5]:

Pokarm[edytuj | edytuj kod]

Delikatne owady jak muchy i mszyce, pająki.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Jaja

Samica buduje gniazdo z cienkich gałązek, źdźbeł i łodyg. Część budulca owija wokół gałęzi.

Występowanie i siedlisko[edytuj | edytuj kod]

Zaganiacz blady występuje w krajach śródziemnomorskich, na Węgrzech, w zachodniej i środkowej Azji oraz wyspowo na Półwyspie Arabskim i w północnej Afryce. Zimuje w Afryce. Do Polski zalatuje wyjątkowo[6].

Zasiedla widne lasy i sady. W okresie godowym zamieszkuje tereny otwarte.

Głos[edytuj | edytuj kod]

Często naśladuje głosy innych ptaków. Niemal stale odzywa się miękkim „czek”, poza tym ochrypłym, szypkim „czerr” lub „czorr”.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Iduna pallida, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Olivaceous Warbler (Hippolais pallida) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2012-10-06].
  3. Iduna pallida. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Rodzina: ACROCEPHALIDAE Salvin, 1882 (1838) - TRZCINIAKI - BRUSH, REED AND SWAMP WARBLERS. W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-09-16].
  5. Frank Gill, David Donsker (red.): Bushtits, leaf warblers, reed warblers (ang.). IOC World Bird List: Version 9.2. [dostęp 2019-09-16].
  6. Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego: Lista awifauny krajowej. Gatunki ptaków stwierdzone w Polsce – stan z 31.12.2018. [dostęp 2019-09-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]