Zasłonak łuseczkowaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zasłonak łuseczkowaty
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo grzyby
Typ podstawczaki
Klasa pieczarniaki
Rząd pieczarkowce
Rodzina zasłonakowate
Rodzaj zasłonak
Gatunek zasłonak łuseczkowaty
Nazwa systematyczna
Cortinarius pholideus (Lilj.) Fr.
Epicr. syst. mycol. (Upsaliae): 282 (1838)
Cortinarius pholideus a1 (2).JPG
Na trzonie widoczna strefa pierścieniowa

Zasłonak łuseczkowaty (Cortinarius pholideus (Lilj.) Fr.) – gatunek grzybów należący do rodziny zasłonakowatych (Cortinariaceae)[1]

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Cortinarius, Cortinariaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w roku 1816 Samuel Liljeblad nadając mu nazwę Agaricus pholideus. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w roku 1838 Elias Magnus Fries, przenosząc go do rodzaju Cortinarius[1].

Nazwę polską nadał Andrzej Nespiak w 1975 r[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kapelusz

Średnica 4-9 cm, kształt u młodych owocników stożkowaty, później dzwonkowaty i łukowaty, w końcu rozpostarty. Posiada szeroki i tępy garb. Brzeg kapelusza jest gładki, ostry, dość długo pozostaje podwinięty. U młodych owocników zwisają z niego resztki jasnobrązowej osłony. Powierzchnia jasnobrązowa, pokryta licznymi, ciemniejszymi łuseczkami o barwie od ochrowej do ciemnobrązowej[3].

Blaszki

Wąsko przyrośnięte, szerokie. U młodych owocników są różowofioletowe, później jasnobrązowe, w końcu czerwonawobrązowe[3].

Trzon

Wysokość 5-12 cm, grubość 8-16 mm, walcowaty lub beczułkowaty, początkowo pełny, później pusty. Powierzchnia barwy ochrowej, pokryta ciemnobrązowymi łuskami ułożonymi pierścieniowato. Zazwyczaj występuje pochodząca z resztek zasnówki strefa pierścieniowa, powyżej której trzon jest gładki, jasnoróżowofioletowy[3].

Miąższ

Cienki, bladożółtobrązowy, tylko zaraz nad blaszkami w kapeluszu, oraz w najwyższej części trzonu bladoróżowofioletowy. Smak i zapach niewyraźny[3].

Wysyp zarodników

Rdzawy. Zarodniki eliptyczne, szorstkie, o rozmiarach 6.5 8.5 × 5 6 μm[4].

Występowanie i siedlisko[edytuj | edytuj kod]

Występuje w Ameryce Północnej i w Europie[4].

Rośnie na ziemi, w lasach liściastych, iglastych i mieszanych oraz na obrzeżu lasów, zawsze w towarzystwie brzóz: brzozy brodawkowatej i brzozy omszonej. Preferuje kwaśne gleby. Owocniki wytwarza od lipca do października[2].

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Grzyb jadalny[3]. Żyje w mikoryzie z drzewami[2].

Gatunki podobne[edytuj | edytuj kod]

Gatunek dość charakterystyczny, łatwy do odróżnienia od innych zasłonaków.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Index Fungorum. [dostęp 2013-11-10].
  2. a b c Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  3. a b c d e Pavol Škubla: Wielki atlas grzybów. Poznań: Elipsa, 2007. ISBN 978-83-245-9550-1.
  4. a b Rogers Mushroom (ang.). [dostęp 2014-01-03].