Zbór Stanowczych Chrześcijan w RP

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zbór Stanowczych Chrześcijan w RP
Zbór w Wiśle-Malince
Zbór w Wiśle-Malince
Klasyfikacja systematyczna wyznania
Chrześcijaństwo
 └ Protestantyzm
   └ Pentekostalizm
Siedziba ul. Malinczanów 4A
43-460 Wisła
Strona internetowa

Zbór Stanowczych Chrześcijan w Rzeczypospolitej Polskiejewangeliczny kościół protestancki o charakterze zielonoświątkowym, istniejący od ponad 60 lat. Wpisany został do rejestru Kościołów i związków wyznaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji 31 lipca 1990 roku w dziale A, pod nr 47[2]. Zwierzchnikiem kościoła w Polsce jest Piotr Pilch. W 2014 roku wyznanie liczyło 138 wiernych[1].

Poglądy[edytuj]

Stanowczy chrześcijanie wierzą, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele ludzkim, co oznacza, iż człowiek może przezwyciężyć wszelkie pokuszenia w swym ciele i osiągnąć Boską naturę w życiu doczesnym na ziemi. Uważa się, że Jezus przyszedł, by pokazać ludziom drogę do Zbawienia. Tym samym człowiek powinien w wierze osiągnąć ten sam cel: zostać zbawionym i bogobojnie naśladować Chrystusa. Wyłącznym wyznacznikiem wiary jest Biblia, pozostała literatura, napisana przez wiernych poprzedników ma służyć lepszemu zrozumieniu Ewangelii.

Wyznanie wydaje miesięcznik „Ukryte Skarby” oraz dwumiesięcznik „Promyczek”. Oba pisma w nakładzie 50 egzemplarzy[1].

Historia[edytuj]

Protoplastami ruchu zielonoświątkowego na Śląsku Cieszyńskim było 9 luterańskich neopietystów, których wykluczono z ewangelickiej Społeczności Chrześcijańskiej w Cieszynie. W 1910 zarejestrowali się jako Związek Stanowczych Chrześcijan. Zbory ZSC w Wiśle zawiązały się w latach 1920 i 1922 a zarejestrowano je oficjalnie w 1929. Po drugiej wojnie światowej powstał Zjednoczony Kościół Ewangeliczny w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (ZKE), do którego przystąpili stanowczy chrześcijanie. W latach 60. zaczęła się wyodrębniać grupa braci norweskich wśród stanowczych chrześcijan z Malinki. Zbór ten wystąpił z ZKE w 1988. W 1994 część zborowników zaczęła się spotykać osobno, nie godząc się ze zmianami doktrynalnym płynącymi ze Skandynawii, wracając do tradycyjnej religijności stanowczych chrześcijan.

Przypisy

  1. a b c d e Paweł Ciecieląg i in.: Wyznania religijne. Stowarzyszenia narodowościowe i etniczne w Polsce 2012-2014. Warszawa: GUS, 2016, s. 84. ISBN 978-83-7027-612-6.
  2. Kościoły i związki wyznaniowe wpisane do rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych. mswia.gov.pl. [dostęp 2015-09-04].

Bibliografia[edytuj]

  • Renata Czyż, Zbigniew Pasek: Monografia Wisły. T. 3: Kościoły i wspólnoty religijne Wisły. Wisła: Galeria „Na Gojach“, 2008, s. 168-199. ISBN 978-83-60551-12-7.

Linki zewnętrzne[edytuj]