Zbór Stołeczny Kościoła Zielonoświątkowego w Warszawie
 Siedziba zboru od strony ul. Siennej | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Siedziba | |
| Adres |
ul. Sienna 68/70 |
| Data powołania | |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Nazwa zboru |
Stołeczny |
| Okręg | |
| Proboszcz | |
Położenie na mapie Warszawy  | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa mazowieckiego  | |
 52°13′52,05″N 20°59′46,18″E/52,231125 20,996161
| |
| Strona internetowa | |
Zbór Stołeczny Kościoła Zielonoświątkowego w Warszawie – zbór Kościoła Zielonoświątkowego w RP z siedzibą przy ul. Siennej 68/70 w Warszawie[1]. Pod względem administracyjnym należy do okręgu centralnego[2].
Historia zboru
[edytuj | edytuj kod]Powstanie zboru wiąże się z nawróceniem w 1947, a następnie doświadczeniem chrztu w Duchu Świętym przez Alfredę i Wiktora Pręgowskich z Bukowa[3], którzy związali się ze Związkiem Chrześcijan Wiary Ewangelicznej[4] i prowadzili działalność ewangelizacyjną pośród członków swojej rodziny i sąsiadów oraz rozpoczęli organizowanie regularnych nabożeństw domowych, na których stopniowo wzrastała liczba uczestników[3], co doprowadziło do powstania tutaj zboru Związku Chrześcijan Wiary Ewangelicznej[4]. W 1953 wspólnota weszła w skład Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego w PRL[3] i funkcjonowała jako III Zbór ZKE w Warszawie[5].
W 1953 nabożeństwa rozpoczęto prowadzić wspólnie z należącym do ugrupowania Kościoła Chrystusowego II Zborem Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego w Warszawie w jego siedzibie przy ul. Puławskiej 113. W końcu 1956 zbór zielonoświątkowy powrócił do prowadzenia działalności w swojej dotychczasowej siedzibie w Bukowie, a stan ten utrzymywał się do 1973. Pastorem wspólnoty przez cały ten okres pozostawał prezbiter Wiktor Pręgowski[3].
W marcu 1974 nowym pastorem zboru został prezbiter Jan Koziura, pełniący wcześniej to stanowisko w zborze w Dzierżoniowie. Siedziba zboru została wówczas przeniesiona z Bukowa do domu Koziurów położonego w Henrykowie[3].
W lipcu 1979 kolejnym pastorem został prezbiter Mieczysław Suski, zamieszkały w Krakowie i pełniący jednocześnie stanowisko wiceprzewodniczącego Rady Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego. Spotkania zboru zostały wtedy przeniesione do budynku kościoła ewangelicko-reformowanego w Warszawie, który został udostępniony do użytku wspólnocie zielonoświątkowej przez tamtejszą parafię[3].
W wyniku zamieszkania prezbitera Suskiego w Krakowie utrudnione było wypełnianie przez niego obowiązków pastora zboru w Warszawie, w związku z czym w 1981 zrezygnował on z tej funkcji i 11 lipca 1981 nowym pastorem zboru został prezbiter Edward Czajko[3].
Kolejnym miejscem prowadzenia nabożeństw zboru została niewielka kaplica zlokalizowana w siedzibie Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego w PRL przy ul. Zagórnej 10. Dzięki pozyskaniu nowej siedziby nastąpił rozwój zboru. Początkowo organizowane były dwie uroczystości chrztu w ciągu roku, a następnie ich liczba wzrosła do trzech[3][4].
Oficjalne zezwolenie władz państwowych na wzniesienie budynku zborowego kościół otrzymał w styczniu 1982 roku. W grudniu 1984 roku przydzielona została działka w obrębie ulic Siennej, Śliskiej i Twardej, 1 czerwca 1985 roku rozpoczęła się budowa[6], natomiast w październiku 1985 wmurowany został akt erekcyjny[3]. Oficjalne otwarcie nowego budynku zboru oraz pierwsze poprowadzone w nim nabożeństwo nastąpiły 24 września 1989 roku[6]. Wzniesienie obiektu było możliwe dzięki ofiarodawcom zagranicznym. Największy wkład wniósł ewangelista Jimmy Swaggart[7].
We wnętrzach budynku oprócz sali modlitewnej znajdują się: siedziba Prezydium Rady Naczelnej Kościoła Zielonoświątkowego w RP, dom studenta, redakcja miesięcznika „Chrześcijanin” i wydawnictwo „Agape”[8].
W 1992 Zbór Stołeczny skupiał ponad 300 członków. W okresie tym prowadzone były trzy lub cztery chrzty rocznie, które każdorazowo przyjmowało po kilkanaście osób. Poza nabożeństwem niedzielnym prowadzone były również tygodniowe nabożeństwa modlitewne oraz młodzieżowe, a raz w miesiącu miały miejsce spotkania dla kobiet. Działały trzy oddziały szkółki niedzielnej oraz grupy domowe. Prowadzona była działalność misyjna na ulicach miasta, polegająca na wykonywaniu pieśni oraz dzieleniu się świadectwem o Jezusie, jak również organizowano ewangelizacje w zakładach karnych oraz planowano rozwój pracy duszpasterskiej skierowanych do osób z problemem alkoholowym. W siedzibie zboru odbywały się ogólnokrajowe konferencje, posiedzenia Synodu, jak również inne spotkania prowadzone przez różne agendy Kościoła Zielonoświątkowego w RP oraz należące do niego misje i duszpasterstwa[4].
21 października 2001 dokonano wprowadzenia w urząd nowego pastora zboru, prezbitera Arkadiusza Kuczyńskiego, który wcześniej pełnił stanowisko drugiego pastora oraz lidera młodzieżowego[4][9].
Na koniec 2010 zbór skupiał 724 wiernych, w tym 484 ochrzczonych członków, co czyniło go największą ze wspólnot Kościoła Zielonoświątkowego w RP[10]. Według stanu na 31 grudnia 2023 zbór liczył 421 ochrzczonych członków i stanowił drugą co do liczebności wspólnotę wchodzącą w skład Kościoła Zielonoświątkowego po zborze „Filadelfia” w Bielsku-Białej[11].
Działalność
[edytuj | edytuj kod]Prowadzone jest jedno nabożeństwo niedzielne, a także środowe nabożeństwo tygodniowe[12]. Odbywają się ponadto spotkania studenckie, spotkania dla mężczyzn, dla kobiet i seniorów, jak również spotkania młodzieżowe „Warszawski Skład Soli”. Działa grupa modlitewna i grupy domowe (w tym grupa domowa pastora). Mają miejsce poranne modlitwy w formie spotkań online, organizowane są także Kursy Alpha[13].
Działa Służba Katechetyczna „Dzieciaki z Siennej”, prowadzone są zajęcia szkółki niedzielnej oraz obozy, wyjazdy, konferencje i inne spotkania przeznaczone dla dzieci i rodzin[14].
Przy zborze działalność prowadzi chór gospel „Sienna Gospel Choir”[15] oraz chór dziecięcy „Sienna Gospel Young”[14]. Funkcjonuje „Szkoła Gospel”, zajmująca się nauką śpiewu oraz gry na instrumentach[16].
W budynku zboru istnieje ponadto poradnia chrześcijańska[1][17] oraz placówka gastronomiczna „Sienna Bistro & Café”. Działa również Studio Nagrań „Psalm” oraz studio „Radia Chrześcijanin”. Funkcjonuje klub młodzieżowy „Prąd”, księgarnia i biblioteka, jak również dom studencki oraz pokoje gościnne na wynajem komercyjny[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Kontakt [online], sienna.waw.pl [dostęp 2025-08-12].
- ↑ Baza adresowa zborów [online], kz.pl [dostęp 2025-08-12] [zarchiwizowane z adresu 2011-12-03].
- ↑ a b c d e f g h i Poznaj Sienną [online], sienna.waw.pl [dostęp 2025-08-12].
- ↑ a b c d e Poznajemy nasze zbory, „Chrześcijanin” (11-12/92), Warszawa: Instytut Wydawniczy „Agape”, grudzień 1992, s. 20, ISSN 0209-0120.
- ↑ Zjednoczony Kościół Ewangeliczny w Polsce. Adresy zborów, „Chrześcijanin” (7-9/85), sierpień 1985, s. 33, ISSN 0209-0120.
- ↑ a b Czajko 2003 ↓, s. 64.
- ↑ Czajko 2003 ↓, s. 65.
- ↑ Czajko 2003 ↓, s. 65-66.
- ↑ Czajko 2003 ↓, s. 70.
- ↑ Zbory Kościoła Zielonoświątkowego powyżej 50 członków [online], kzbb.org [dostęp 2025-08-12] [zarchiwizowane z adresu 2011-08-14].
- ↑ Leszek Jańczuk, Kościół Zielonoświątkowy w RP, [w:] Wojciech Gajewski, Jan Mironczuk (red.), Pentekostalizm w Polsce. Historia i współczesność, Ostrołęka – Warszawa: Ostrołęckie Towarzystwo Naukowe im. Adama Chętnika w Ostrołęce, 2024, s. 288, ISBN 978-83-62775-85-9.
- ↑ Nabożeństwa [online], sienna.waw.pl [dostęp 2025-08-12].
- ↑ Spotkania i grupy [online], sienna.waw.pl [dostęp 2025-08-12].
- ↑ a b Dzieci [online], sienna.waw.pl [dostęp 2025-08-12].
- ↑ O nas [online], siennagospel.pl [dostęp 2025-08-12].
- ↑ Oferta [online], szkolagospel.pl [dostęp 2025-08-12].
- ↑ Kontakt [online], chrzescijanskaporadnia.pl [dostęp 2025-08-12].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Edward Czajko: Tak oto biegnę. Warszawa: Instytut im T.B. Barratta, 2003. ISBN 83-911470-3-7.