Izba Reprezentantów (Maroko)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy Zgromadzenia Reprezentantów w Maroku. Zobacz też: Zgromadzenie Reprezentantów w Rzeczypospolitej Krakowskiej.
Maroko
Godło Maroka
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Maroka

Izba Reprezentantów (arab. مجلس النواب ) - jest to izba niższa dwuizbowego Parlamentu Królestwa Marokańskiego. Liczbę przedstawicieli określa ustawa organiczna, obecnie składa się z 395 deputowanych wybieranych na 5 letnią kadencję w powszechnych i bezpośrednich wyborach. Kadencja kończy się wraz z otwarciem sesji październikowej w piątym roku po wyborach do Izby. Ordynację wyborczą, zasady podziału na okręgi wyborcze, warunki i procedurę rozstrzygania sporów wyborczych określa ustawa organiczna. Obecnie stosuje się ordynację proporcjonalną. 305 mandatów obsadzanych jest z  lokalnych wielomandatowych okręgów wyborczych, na które podzielone jest terytorium całego kraju (obowiązuje 6% próg wyborczy). Natomiast o obsadzie reszty miejsc (60 zarezerwowanych dla kobiet i 30 dla młodych mężczyzn, przed 40 rokiem życia), decydują wybory w dodatkowym okręgu krajowym (obowiązuje 3% próg wyborczy). Każdy wyborca ma dwa głosy ,wybory są nieobowiązkowe, czynne prawo wyborcze przysługuje obywatelom Maroka w wieku co najmniej 18 lat.[1]

Miejsca zwolnione w trakcie trwania kadencji, są obsadzanie w drodze wyborów uzupełniających. Sąd Konstytucyjny, na wniosek przewodniczącego odpowiedniej Izby, stwierdza wakat na stanowisku członka Parlamentu, zgodnie z przepisami regulaminu wewnętrznego zainteresowanej Izby oraz tymi, które określają terminy i procedurę występowania z wnioskiem do Sądu Konstytucyjnego[1]

Czynne prawo wyborcze przysługuje obywatelom Maroka w wieku co najmniej 18 lat. Kandydować mogą osoby mające ukończone 23 lata i posiadające marokańskie obywatelstwo od urodzenia (wykluczeni są obywatele naturalizowani)[2][1].

Ostatnie wybory odbyły się 7 października 2016 r,. Uprawnionych do głosowania było około 15,7 mln[3]. Marokańczyków. Głosowanie odbyło się 10 raz od odzyskania niepodległości w 1956 roku[4]. Frekwencja wyborcza wyniosła 43%, liczba kandydatów wynosiła 6 992 osoby[2]. W wyniku wyborów w Izbie Reprezentantów zasiadają reprezentanci 12 partii[4]:

Partia Sprawiedliwość i Rozwój (PJD) - 125

Partia Autentyczność i Nowoczesność (PAM) – 102

Partia Niepodległość (PI) – 46

Narodowe Zgromadzenie Niezależnych (RNI) – 37

Ruch Popularny (MP) – 27

Socjalistyczny Związek Sił Ludowych (USFP) – 20

Unia Konstytucyjna (UC) – 19

Partia Postępu i Socjalizmu (PPS) – 12

Ruch Demokratyczno-Społeczny (MDS) – 3

Federacja Lewicy Demokratycznej (FGD) – 2

Partia Jedności i Demokracji (PUD) – 1

Partia Zielonej Lewicy (PGV) – 1

Mandat uzyskało 81 kobiet (21%) i 314 mężczyzn[4].

Premierem jest, mianowany przez Króla Saadeddine Othmani z partii PJD[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Tatiana Chauvin, KONSTYTUCJA Królestwa Maroka, Warszawa: Biblioteka Sejmowa, 2015, ISSN 978-83-7666-385-2 (pol.).
  2. a b Inter-Parliamentary Union, IPU PARLINE database: MOROCCO (Majliss-annouwab), Electoral system, archive.ipu.org [dostęp 2017-11-30].
  3. Konsul RP w Rabacie unijnym obserwatorem wyborów parlamentarnych w Maroku, rabat.msz.gov.pl [dostęp 2017-11-30] (pol.).
  4. a b c Adrianna Śniadowska, Wybory parlamentarne w Maroku powolna droga zmian, Warszawa: Centrum Stosunków Międzynarodowych, 2016 (pol.).
  5. Maroko, www.informatorekonomiczny.msz.gov.pl [dostęp 2017-11-30] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]