Zjazd wiedeński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zjazd królów Jagiellonów z cesarzem Maksymilianem pod Wiedniem, obraz Jana Matejki
Drzeworyt Albrechta Dürera. Od lewej Maksymilian I, jego córka Maria Austriaczka, Ludwik II, Władysław II, Anna, Zygmunt I Stary

Zjazd wiedeński – spotkanie trzech monarchów w Wiedniu w dniach 15-26 lipca 1515.

Historia[edytuj]

W spotkaniu wzięli udział:

W latach poprzedzających zjazd doszło do sojuszu Habsburgów, Niemiec, Krzyżaków i Moskwy, groźnego dla państw jagiellońskich. Wobec takiej sytuacji Zygmunt Stary zdecydował się na kompromis z Habsburgami. Po wstępnych rozmowach w Bratysławie Jagiellonowie otrzymali zaproszenie do Wiednia[1].

Głównymi tematami pertraktacji były:

Jagiellonowie panujący w bloku państw: Polski, Litwy, Węgier i Czech, zagrożeni współpracą tych trzech ośrodków politycznych postanowili odsunąć od niej Habsburgów.

Maksymilian przyrzekł uroczyście zerwać swe stosunki z Albrechtem i wielkim księciem moskiewskim Wasylem, a Zygmunt uznał pewne umowy spadkowe i małżeńskie. Na zjeździe zapadła decyzja podwójnego małżeństwa: Ludwika II Jagiellończyka, królewicza Czech i Węgier, z arcyksiężniczką Marią, wnuczką cesarza oraz ślub Anny Jagiellonki, królewny Węgier i Czech, z arcyksięciem Ferdynandem albo jego bratem Karolem V.

Władysław II zmarł w 1516, a jego syn Ludwik II w 1526 poległ w bitwie pod Mohaczem. Wtedy to Węgry Zachodnie i Czechy zostały przejęte przez Habsburgów na następne 392 lata. Turcy w wyniku wojny z Austrią uzyskali środkową część i wschodnią w postaci lenna – Siedmiogrodu w 1541 r. Całość Węgier, Austria uzyskała na podstawie pokoju z Karłowic, a potem w 1739.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Bogdan Snoch Szkolny słownik historii Polski od pradziejów do roku 1795 (tom I), wyd. 1995 Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, s. 160

Bibliografia[edytuj]

  • Krzysztof Baczkowski, Zjazd wiedeński 1515. Geneza, przebieg i znaczenie, PWN, Warszawa 1975, stron 264.