Zlatko Hasanbegović

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zlatko Hasanbegović
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 14 czerwca 1973
Zagrzeb
Zawód, zajęcie polityk, historyk
Alma Mater Uniwersytet w Zagrzebiu
Stanowisko minister kultury (2016)

Zlatko Hasanbegović (ur. 14 czerwca 1973[1] w Zagrzebiu[2]) – chorwacki polityk i historyk, w 2016 minister kultury, parlamentarzysta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie muzułmanów, jest członkiem chorwackiej wspólnoty muzułmańskiej[3][4]. Ukończył studia z zakresu historii na Uniwersytecie w Zagrzebiu, w 2009 doktoryzował się w zakresie nauk humanistycznych na tej uczelni[1]. Zawodowo związany z utworzonym przez jego macierzystą uczelnię instytutem nauk społecznych (Institut društvenih znanosti Ivo Pilar)[1], został redaktorem naczelnym czasopisma „Pilar”. W pracy naukowej zajął się badaniem chorwackiej ideologii narodowej, a także historii islamu w Chorwacji oraz Bośni i Hercegowinie w XIX i XX wieku[5].

W latach 90. został działaczem skrajnie prawicowej Chorwackiej Czystej Partii Prawa i przewodniczącym jej organizacji młodzieżowej[2][6]. W 2015 dołączył do Chorwackiej Wspólnoty Demokratycznej[4]. W styczniu 2016 z rekomendacji tej partii objął urząd ministra kultury w rządzie Tihomira Oreškovicia[2].

Nominacja ta wzbudziła liczne kontrowersje i wywołała protesty różnych środowisk w tym organizacji pozarządowych[7]. Ujawniono, że w połowie lat 90. Zlatko Hasanbegović był autorem artykułów pochwalających działalność ustaszy, chorwackiego ruchu faszystowskiego z okresu II wojny światowej. Publikował je w periodyku noszącym taką samą nazwę jak Niepodległe Państwo Chorwackie i wydawanym przez Chorwacki Ruch Wyzwoleńczy (HOP), który założył Ante Pavelić[4][8]. Polityk publicznie wówczas określił zbrodnie ustaszy jako największą moralną porażkę w historii Chorwatów[9], a jednocześnie zaprzeczył, by sam był członkiem HOP-u[10]. Zlatko Hasanbegović był określany jako „rewizjonista”, zarzucano mu, że uczestniczył w obchodach na cześć ustaszy, zaniżał w publicznych wypowiedziach liczbę ofiar obozu koncentracyjnego Jasenovac, dyskredytował działania chorwackiej antykomunistycznej partyzantki, a także twierdził, że antyfaszyzm nie należy do podstaw ideologicznych Chorwacji[4][6][11]. Już jako minister odmówił dalszego dofinansowania dla niedochodowych mediów internetowych (głównie lewicowych i liberalnych), zarzucano mu także doprowadzenie do zwolnień w mediach publicznych, co skutkowało m.in. protestami dziennikarzy[12].

W przedterminowych wyborach we wrześniu 2016 Zlatko Hasanbegović uzyskał mandat posła do Zgromadzenia Chorwackiego[13]. Stanowisko ministra zajmował do końca funkcjonowania gabinetu Tihomira Oreškovicia, tj. do października 2016. W maju 2017 pozbawiony członkostwa w HDZ za poparcie w wyborach lokalnych konkurencyjnej listy wyborczej[14]. W tym samym roku wraz z Bruną Esih założył ugrupowanie Neovisni za Hrvatsku[15]. W 2019 stanął na czele kolejnej formacji pod nazwą Blok za Hrvatsku[16]. W 2020 został wybrany na kolejną kadencję parlamentu, kandydując z ramienia prawicowej koalicji, którą powołał Miroslav Škoro[17].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Zlatko Hasanbegović: Ministar kulture (chorw.). vlada.gov.hr. [dostęp 2016-09-14].
  2. a b c Doznajte sve o novim ministrima: Među njima bivša časna sestra te najveći HDZ-ov donator iz Istre (chorw.). index.hr, 21 stycznia 2016. [dostęp 2016-09-14].
  3. 'Čudno je da Srbi i Židovi kidišu na Hasanbegovića' (chorw.). tportal.hr, 15 lutego 2016. [dostęp 2016-09-14].
  4. a b c d Upadek rządu po chorwacku. psz.pl, 2 lipca 2016. [dostęp 2016-09-14].
  5. Tko je Zlatko Hasanbegović, novi ministar kulture? (chorw.). dnevnik.hr, 21 stycznia 2016. [dostęp 2016-09-14].
  6. a b Chorwacka polityka coraz bardziej przypomina polską i węgierską. krytykapolityczna.pl, 11 lutego 2016. [dostęp 2016-09-14].
  7. Pred Saborom prosvjed protiv Hasanbegovića i Crnoje (chorw.). hrt.hr, 22 stycznia 2016. [dostęp 2016-09-14].
  8. Croatian Culture Minister Wrote for Pro-Fascist Journal (ang.). balkaninsight.com, 11 lutego 2016. [dostęp 2016-09-14].
  9. Hasanbegovic: Ustasha crimes biggest moral lapse in history of Croatian people (ang.). eblnews.com, 11 lutego 2016. [dostęp 2016-09-14].
  10. Hasanbegović: Ako na internetu piše da sam ubio Kennedyja, ne znači da je to istina (chorw.). vecernji.hr, 22 stycznia 2016. [dostęp 2016-09-14].
  11. Novi ministar kulture kontroverzan je čovjek, a ovo je 8 njegovih izjava (chorw.). telegram.hr, 21 stycznia 2016. [dostęp 2016-09-14].
  12. Chorwaccy dziennikarze wyszli na ulice. tvn24.pl, 3 maja 2016. [dostęp 2016-09-14].
  13. Ovo su novi zastupnici u Saboru: Pogledajte tko je sve prošao (chorw.). vecernji.hr, 12 września 2016. [dostęp 2016-09-14].
  14. Zlatko Hasanbegović nije više član HDZ-a (chorw.). slobodnaevropa.org, 8 maja 2017. [dostęp 2017-06-15].
  15. BRUNA ESIH REGISTRIRALA STRANKU. U podulji naziv stavila svoje i Hasanbegovićevo ime, evo kako će stranka biti ustrojena, tko će imati koju funkciju... (chorw.). jutarnji.hr, 17 czerwca 2017. [dostęp 2019-04-25].
  16. HRAST, HKS i Blok za Hrvatsku potpisali sporazum o zajedničkom izlasku na parlamentarne izbore (chorw.). vecernji.hr, 11 grudnia 2019. [dostęp 2020-03-04].
  17. Donosimo imena svih novih zastupnika. Pogledajte i koliko su glasova dobili (chorw.). index.hr, 6 lipca 2020. [dostęp 2020-07-06].