Zofia Badura

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zofia Badura
Data i miejsce urodzenia 15 maja 1954
Opole
Narodowość Polka
Dziedzina sztuki Literatura

Zofia Badura (ur. 15 maja 1954 w Opolu) – polska poetka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest córką Jana Badury, prawnika i Stefanii z Izbickich, ekonomistki. Uczęszczała do I Liceum Ogólnokształcącego im. M. Kopernika w Opolu, które ukończyła w 1972. Debiutowała w 1971 wierszami: "Czarownice", "Poezja", "Szczęście dla dziewcząt nieładnych" drukowanymi w Kalendarzu Opolskim, w którym ogłaszała utwory poetyckie, także w latach następnych. Za właściwy debiut uważa się wiersze: "Palcem dotykam okładek...", "To już tyle lat..." ogłoszone w 1973 w miesięczniku "Nowy Wyraz". Wiersze, recenzje i utwory publicystyczne drukowała w: "Poezji", "Odrze", "Nowym Wyrazie", "Opolu", "Studencie", "Przeglądzie Kulturalnym", "Nowym Medyku", "Kierunkach", "Sztandarze Młodych", "Itd", "Radarze", "Na przełaj" oraz w antologiach.

W 1972 rozpoczęła studia na Uniwersytecie Wrocławskim w zakresie filologii polskiej, a od 1976 nadto w zakresie historii sztuki. Uzyskała dyplomy magistra filologii polskiej (w 1977) i magistra historii sztuki (w 1980).

W latach 1977-1981 pracowała we wrocławskiej redakcji dziennika "Słowo Powszechne". W latach 1974-1982 prowadziła we Wrocławiu Klub Literacki "Srebrne Hełmy", znany z organizowanych w tym okresie konkursów poetyckich "Lustra". W 1978 otrzymała Nagrodę Literacką Młodych im. Włodzimierza Pietrzaka. Była laureatką konkursów poetyckich. Od 1982 pracuje jako nauczycielka. W 1986 została członkiem ZLP. Mieszka w Wielkiej Brytanii.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • 1976 Most
  • 1981 Zabawa dopiero się zaczyna
  • 1982 Zimne powietrze
  • 1984 Wszystko będzie darowane
  • 1985 Ostatnie rzędy nie słyszą
  • 1987 Pękło