Zygmunt Krzak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zygmunt Krzak (ur. 1933) – polski archeolog specjalizujący się w tematyce młodszej epoki kamienia i prahistorii świata, od 1995 roku posiadający tytuł profesorski, pracownik Instytutu Archeologii i Etnologii PAN[1].

Autor ponad 300 publikacji, w tym 10 książkowych. W kręgu jego zainteresowań pozostają megality, religioznawstwo, dzieje myśli ludzkiej i mitologia porównawcza[2]. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1993)[3].

Wybrane publikacje[edytuj]

  • Od matriarchatu do patriarchatu (Warszawa 2007)
  • Megality świata (Wrocław 2001)
  • Megality Europy (Warszawa 1994) – nagrodzona nagrodą im. Erazma Ma­jewskiego[4]
  • Tezeusz w labiryncie, wspólnie z Krzysztofem Kowalskim (Wrocław 1989, wydanie II zmienione Warszawa 2003)
  • Geneza i chronologia kultury ceramiki sznurowej w Europie (Wrocław 1980)
  • The Złota Culture (Wrocław 1976) – nagrodzona nagrodą naukową Sekretarza Naukowego PAN[4]

Przypisy

  1. Zygmunt Krzak w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  2. Zygmunt Krzak (pol.). eneteia.pl, 2006-03-22. [dostęp 2012-10-21].
  3. M.P., nr 57 z 1993, poz. 524.
  4. a b Bogdan Balcer: Zygmunt Krzak – mój ulubiony bohater (pol.). muzarp.poznan.pl. [dostęp 2012-10-21].