Łukowce

Łukowce
Państwo	Polska
Województwo	lubelskie
Powiat	bialski
Gmina	Biała Podlaska
Strefa numeracyjna	(+48) 83
Kod pocztowy	21-500
Tablice rejestracyjne	LBI
Położenie na mapie Polski Łukowce
52°05′00″N 23°01′00.01″E

Łukowce – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Biała Podlaska.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.

Wieś powstała prawdopodobnie w wieku XVI. W 1864 r., gdy właścicielem był Władysław Gruszecki (z rodu Gruszeckich, herbu Lubicz), dokonane zostało uwłaszczenie chłopów. W Łukowcach zamieszkiwało wówczas 13 rodzin włościan (posiadających 1 morgę ziemi, dom, budynek gospodarczy i zobowiązanych do pracy we dworze) i 5 rodzin ukazowych (pracujących we dworze i mieszkających w czworakach).

W latach 1865–1910 właścicielem majątku w Łukowcach był Michał Wołosowicz. W roku 1906. w wyniku pożaru zniszczone zostały dworskie budynki gospodarcze i szkoła. Kolejnymi właścicielami byli: Antoni Zaremba i synowie (w latach 1910–1919), Alojzy Baraniecki z żoną (1919–1920), Władysław Pieńkowski (1920–1938) i Tadeusz Stanisław Wołosowicz (od 1938). W roku 1939 wieś liczyła sobie 190 mieszkańców.

W roku 1944 podczas działań frontowych wieś została spalona. W roku 1945 we wsi i w kolonii było 26 gospodarstw.

We wsi rzymskokatolicki kościół parafialny pw. Podwyższenia Krzyża Świętego, wzniesiony w latach 1985-87; murowany, bezstylowy. Wcześniej w tym miejscu istniała drewniana cerkiew unicka, wzniesiona w roku 1695 z inicjatywy Karola Stanisława Radziwiłła, która miała obsługiwać także sprowadzonych do Sitnika i Worguli rusińskich robotników dworskich. Po 1879 roku jako cerkiew prawosławna, od 1919 roku kaplica rzymskokatolicka, od 1921 kościół parafialny. W latach 1987-88 przeniesiona do Zakępia, pow. łukowski.

Zabytki

Według rejestru zabytków NID na listę zabytków wpisane są obiekty:

• cmentarz unicki, 2 poł. XVIII, nr rej.: A-234 z 20.10.1993.