Łupki bitumiczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Oilshale.jpg

Łupki bitumiczne - rodzaj skały osadowej, odmiana łupków ilastych, nasycona bituminami (węglowodorami stałymi).

1 tona zawiera do 40 dm³ materiałów ropopochodnych.

Zasoby szacuje się na ok. 900 mld ton materiałów ropopochodnych w zawartych w łupkach bitumicznych.

Eksploatowane głównie w Estonii (70% światowego wydobycia), tam też znajdują się dwie największe na świecie elektrownie opalane tym paliwem. Łupki bitumiczne występują również w Szkocji.

Największe złoża łupków bitumicznych znajdują się w Stanach Zjednoczonych, głównie na terenie stanów: Utah, Wyoming i Kolorado. Stanowią one 62% wszystkich zasobów światowych (równowartość 800 miliardów baryłek ropy naftowej - trzykrotnie więcej niż całe zasoby ropy w Arabii Saudyjskiej). USA, Rosja i Brazylia łącznie posiadają 86% wszystkich dostępnych zasobów.

Produktem destylacji łupków bitumicznych jest ichtiol.

Wikimedia Commons