Bitumy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Bitum, bitumin, bitumen – w jęz. polskim terminy często używane zamiennie:

Bitum – mieszanina substancji organicznych stałych lub ciekłych o dużej lepkości, zwykle czarna lub brunatnoczarna, zawierająca bituminy naturalne lub sztuczne; bitumy są stosowane w drogownictwie, budownictwie, górnictwie itp. jako środki spajające, izolacyjne, uszczelniające itp.

Bitumin, bitumen – składnik substancji organicznej występującej w skałach, będący mieszaniną różnych węglowodorów oraz związków organicznych o dużej łącznej zawartości wodoru, zawierających również siarkę, tlen bądź azot.

Bitumin, rozpuszczalny w disiarczku węgla CS2 (i wielu innych rozpuszczalnikach organicznych), jest przeciwstawiany nierozpuszczalnemu kerogenowi (z którego w ogromnej większości przypadków powstaje).

Bituminy tworzą nagromadzenia w skałach porowatych lub szczelinowych głównie w piaskach i piaskowcach. Stanowią składnik skał bitumicznych, a także węgli kopalnych zwłaszcza węgla brunatnego i torfu, występują też w próchnicy.

Jako bituminy określa się też (potocznie) różne mieszaniny substancji organicznych ze znaczną przewagą węglowodorów: