Żywiak chlebowiec
| Żywiak chlebowiec | |
| Stegobium paniceum | |
| Linnaeus, 1758 | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | stawonogi |
| Gromada | owady |
| Podgromada | owady uskrzydlone |
| Rząd | chrząszcze |
| Podrząd | chrząszcze wielożerne |
| Rodzina | kołatkowate |
| Gatunek | żywiak chlebowiec |
Żywiak chlebowiec (Stegobium paniceum) – niewielki chrząszcz z rodziny kołatkowatych.
Spis treści |
[edytuj] Wygląd
Żywiak to niewielki ciemnobrązowy, rdzawy lub brunatny chrząszcz. Na pokrywach skrzydeł występują kropki ułożone w podłużne rzędy, oraz drobne owłosienie dwojakiego rodzaju: przylegające i odstające. Dorasta do 2 - 5 mm długości. Dojrzały żywiak dobrze lata.
[edytuj] Występowanie
Rozpowszechniony na całym świecie, szczególnie w regionach o cieplejszym klimacie. Występuje także w Polsce.
[edytuj] Pokarm
Najczęściej odżywia się suchą żywnością gromadzoną przez człowieka. Można go znaleźć w suchym pieczywie, herbacie, przyprawach, ziołach, suszonych grzybach i owocach. Żeruje także na zbiorach bibliotecznych (szkodnik książek) oraz lekach - ang. nazwa żywiaka to "żuk apteczny".
[edytuj] Rozmnażanie
Rozwój odbywa się temperaturze 12 - 35 °C. Samica składa po kilka (2 - 5) jajeczek w dogodnych miejscach (w sumie do 60 jaj). Larwy wykluwają się po ok. 1 - 2 tygodniach. Mają barwę białawą, głowę brunatną, są wygięte (w kształcie rogalika). Stadium larwalne trwa ok. 60 dni. Przechodzi przeobrażenie zupełne, stadium poczwarki trwa ok. 15 dni. Masowy wylot dorosłych osobników ma miejsce w czerwcu i lipcu. W ciągu roku żywiak może wydać 4 - 5 pokoleń.
[edytuj] Żywiak jako szkodnik
Larwy żywiaka to groźny szkodnik wszelkich produktów spożywczych przechowywanych w mieszkaniach i magazynach. Atakuje również zbiory biblioteczne i muzealne niszcząc silnymi żuwaczkami papier, tekturę, kleje introligatorskie, a nawet skórę. W produktach żywnościowych i książkach buduje nieregularne chodniki, w których żeruje. Zanieczyszcza je odchodami w postaci żółtawego pyłu. Ze względu na ukryty tryb życia larw zwykle późno dostrzega się jego obecność.