103 Hera
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| (103) Hera | |
| Odkrywca | James Watson |
| Data odkrycia | 7 września 1868 |
| Nr kolejny | 103 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Lokalizacja | Pas główny |
| Półoś wielka | 2,7015 j.a. |
| Mimośród | 0,0804 |
| Peryhelium | 2,4843 j.a. |
| Aphelium | 2,9187 j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca |
4 lata 160 dni 20 godzin |
| Śr. prędkość | 18,09 km/s |
| Inklinacja | 5,42° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 91,2 km |
| Masa | 7,9 × 1017 kg |
| Średnia gęstość | ? g/cm3 |
| Okres obrotu | (23 h 44 min 24 s) h |
| Albedo | 0,18 |
| Jasność absolutna | 7,7m |
| Typ spektralny | Typ S |
| Średnia temperatura powierzchni | ~169 K |
103 Hera – planetoida występująca w pasie głównym asteroid.
Spis treści |
[edytuj] Odkrycie
Została odkryta 7 września 1868 roku w Detroit Observatory w mieście Ann Arbor przez Jamesa Watsona. Planetoida nazwana została na cześć Hery – żony Zeusa, królowej Olimpu w mitologii greckiej.
[edytuj] Orbita
103 Hera jest obiektem o średnicy ok. 91 km, krążącym w średniej odległości 2,7 jednostek astronomicznych od Słońca, na którego okrążenie potrzebuje prawie 4,5 roku. Wykonuje jeden pełny obrót wokół własnej osi w czasie niecałej doby.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
… | Poprzednia planetoida | 103 Hera | Następna planetoida | …
