(1509) Esclangona
| (1509) Esclangona | |
| Odkrywca | André Patry |
| Data odkrycia | 21 grudnia 1938 |
| Nr kolejny | 1509 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Występowanie planetoidy |
Wewnętrzna część pasa głównego |
| Półoś wielka | 1,8661 j.a. |
| Mimośród | 0,0323 |
| Peryhelium | 1,8058 j.a. |
| Aphelium | 1,9264 j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca |
2 lata 201 dni 3 godziny |
| Śr. prędkość | 21,81 km/s |
| Inklinacja | 22,32° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 12 km |
| Okres obrotu | (2 h 38 min 24 s) h |
| Albedo | 0,23 |
| Jasność absolutna | 12,64m |
| Typ spektralny | Typ S |
| Satelity naturalne | 1 - S/2003 (1509) 1 |
(1509) Esclangona – planetoida należąca do wewnętrznej części pasa głównego.
Spis treści |
Odkrycie [edytuj]
Planetoida została odkryta 21 grudnia 1933 roku w Observatoire de Nice przez André Patry. Nazwa planetoidy pochodzi od Ernesta Esclangona (1876-1954), francuskiego astronoma. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (1509) 1938 YG.
Orbita [edytuj]
Orbita 1509 Esclangona nachylona jest do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 22,32°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje 2 lat i 201 dni, krążąc w średniej odległości 1,87 j.a. od naszej Dziennej Gwiazdy.
Właściwości fizyczne [edytuj]
(1509) Esclangona ma średnicę ok. 12 km. Jej albedo wynosi ok. 0,23, a jasność absolutna to 12,64m. Jej okres obrotu wokół własnej osi wynosi 2 godziny 38 minut.
Podwójność planetoidy [edytuj]
13 lutego 2003 roku W. J. Merline, L. M. Close, P. M. Tamblyn, F. Menard, C. R. Chapman, C. Dumas, G. Duvert, W. M. Owen, D. C. Slater oraz M. F. Sterzik odkryli w towarzystwie 1509 Esclangona księżyc o średnicy szacowanej na 4 km. Obiega on Esclangonę w czasie najprawdopodobniej 20 dni, w odległości ok. 140 km.
Drugi składnik układu został tymczasowo oznaczony S/2003 (1509) 1.
Zobacz też [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
- (1509) Esclangona w bazie JPL
- Diagram orbity (1509) Esclangona
- Informacje na temat planetoidy i jej księżyca
