Abdullah Ahmad Badawi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Abdullah Ahmad Badawi
Badawi AID.jpg
Data i miejsce urodzenia 26 listopada 1939
Kepala Batas
Malezja Premier Malezji
Przynależność polityczna Zjednoczona Malezyjska Organizacja Narodowa (UNMO)
Okres urzędowania od 31 października 2003
do 3 kwietnia 2009
Poprzednik Mahathir bin Mohamad
Następca Najib Tun Razak
Malezja Wicepremier Malezji
Okres urzędowania od styczeń 1999
do 31 października 2003
Poprzednik Anwar Ibrahim
Następca Najib Tun Razak
Malezja Minister Spraw Zagranicznych
Okres urzędowania od 15 marca 1991
do styczeń 1999
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Abdullah Ahmad Badawi (ur. 26 listopada 1939), malezyjski polityk, premier Malezji od 31 października 2003 do 3 kwietnia 2009, przewodniczący Zjednoczonej Malezyjskiej Organizacji Narodowej (UNMO) w latach 2003-2009, największej partii politycznej w kraju. Wicepremier i minister spraw wewnętrznych w latach 1999-2003, minister spraw zagranicznych w latach 1991-1999.

Młodość i edukacja[edytuj | edytuj kod]

Abdullah Ahmad Badawi urodził się w 1939 w Kepala Batas, w Penang, w Malezji. Jego ojciec był znanym religijnym działaczem partii UNMO.

Badawi uczył się w Bukit Mertajam High School w Bukit Mertajam. W 1964 ukończył studia licencjackie z dziedziny islamistyki na Uniwersytecie Malezyjskim.

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu studiów w 1964, Badawi wstąpił do służby cywilnej i dyplomatycznej. W 1965 dołączył do UNMO. W 1969 został sekretarzem Rady Bezpieczeństwa Narodowego. Od 1973 do 1978 był urzędnikiem w Ministerstwie Kultury, Sportu i Młodzieży. W 1978 zrezygnował z kariery urzędniczej i został wybrany członkiem Dewan Rakyat (niższa izba parlamentu) ze swojego rodzinnego okręgu, Kepala Batas.

W 1978 Badawi objął pierwszą posadę w administracji rządowej jako sekretarz w Ministerstwie Terytorium Federalnego. W 1980 awansował na stanowisku wiceministra, a w 1981 ministra tego resortu. Następnie, w latach 1984-1986 Badawi zajmował stanowisko ministra edukacji, w latach 1986-1987 ministra obrony w rządach premiera Mahathira bin Mohamada.

W 1988 został wiceprzewodniczącym partii UNMO. 15 marca 1991 premier Mahathir bin Mohamad mianował go ministrem spraw zagranicznych i urząd ten Badawi pełnił do 1999. W styczniu 1999 został wicepremierem i ministrem spraw wewnętrznych, zastępując na tym stanowisku wyrzuconego z partii Anwara Ibrahima.

Premier[edytuj | edytuj kod]

Premier Badawi w czasie Światowego Forum Ekonomicznego w Davos, 2007.

Po rezygnacji z urzędu premiera przez Mahathira Mohamada po 22 latach sprawowania władzy, nowym szefem rządu został wybrany 31 października 2003 Abdullah Ahmad Badawi. W wyborach parlamentarnych 21 marca 2004 koalicja Front Narodowy (BN, Barisan National), którą tworzyła Zjednoczona Malezyjska Organizacja Narodowa, odniosła jednogłośne zwycięstwo, zdobywając 198 miejsc w 219-osobowym parlamencie.

W polityce wewnętrznej rząd Badawiego dążył do liberalizacji gospodarki, popierał inicjatywy wolnorynkowe, prywatyzację i inwestycje zagraniczne w kraju. W 2006 przedstawił tzw. Dziewiąty Plan Malezyjski, określający priorytety rozwoju gospodarczego na lata 2006-2010[1]. Pod koniec 2005 rząd zawarł porozumienie o wolnym handlu z Japonią, znoszące stopniowo wzajemne cła na wszystkie rodzaje towarów[2].

Abdullah Ahmad Badawi od października 2003 do września 2006 pełnił funkcję przewodniczącego Ruchu państw niezaangażowanych, a w 2005 był przewodniczącym ASEAN.

31 sierpnia 2007 premier Badawi wziął udział w uroczystych obchodach 50-lecia niepodległości Malezji na Placu Niepodległości w Kuala Lumpur. Naśladując pierwszego premiera kraju Tunku Abdula Rahmana, podobnie jak on przed pół wieku, wykrzyknął: "Merdekal!" ("Niepodległość!")[3].

Abdulah Ahmad Badawi z prezydentem George'em W. Bushem, wrzesień 2006.

W wyborach parlamentarnych 8 marca 2008 Zjednoczona Malezyjska Organizacja Narodowa odnotowała ogromną stratę w porównaniu do wcześniejszych wyborów. Pomimo iż utrzymała większość miejsc w parlamencie, zdobyła tylko 140 z 222 mandatów. Oprócz zmniejszenia swojej reprezentacji parlamentarnej, utraciła również na rzecz opozycji władzę w czterech stanach[4]. 10 marca 2008 Abdullah Ahmad Badawi został zaprzysiężony na stanowisku premiera na drugą kadencję[5]. 18 marca 2008 przedstawił skład nowego gabinetu, w którym wymienił połowę ministrów, a sam objął resort finansów[6].

W czerwcu 2008 członkowie jednej z mniejszych partii, wchodzącej w skład koalicji Frontu Narodowego, zapowiedzieli wystąpienie z wnioskiem o wotum nieufności wobec premiera. Ruch ten argumentowali utratą wiary w skuteczne jego przywództwo[7]. Ostatecznie wnioskodawcy nie dopełnili wymaganych prawem obowiązków i nie zdołali doprowadzić do głosowania[8]. Gdyby im się udało, byłoby to pierwsze wotum nieufności w historii Malezji.

Z powodu spadku popularności premiera Badawiego w społeczeństwie i słabego wyniku wyborczego, w szeregach partii zaczęły pojawiać się głosy, nawołujące do jego rezygnacji ze stanowiska lidera UNMO i premiera Malezji. 10 lipca 2008 premier Badawi ogłosił prawdopodobne ustąpienie ze stanowiska szefa partii i rządu w czerwcu 2010 i przekazanie władzy swemu zastępcy, Najibowi Tun Razakowi. We wrześniu 2008 ogłosił jednak, że z władzy zrezygnuje być może już wcześniej niż w 2010. 8 października 2008 Badawi, ostatecznie zadeklarował że z urzędu premiera zrezygnuje w marcu 2009[9].

Zgodnie z deklaracjami, 26 marca 2009 podczas Kongresu UNMO, Badawi zrezygnował z funkcji przewodniczącego partii, a jego następcą został wybrany Najib Tun Razak[10]. 2 kwietnia 2009 premier Badawi złożył dymisję na ręcę króla Mizana Zainala Abidina, wyswuwając jednocześnie kandydaturę Najiba Tuna Razaka na swojego następcę[11]. Król zaakceptował tę kandydaturę i 3 kwietnia 2009 Najib Tun Razak zastąpił Badawiego na stanowisku premiera Malezji[12][13].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Abdullah Ahmad Badawi razem z żoną Jeanne.

Abdullah Ahmad Badawi w 1965 poślubił Endon Mahmood, z którą miał dwoje dzieci. Żona zmarła 20 października 2005 na raka piersi po dwóch latach od wykrycia choroby.

6 czerwca 2007 Kancelaria Pemiera poinformowała publicznie o ponownym małżeństwie szefa rządu. 9 czerwca 2007 premier Badawi poślubił Jeanne Danker. Ceremonia odbyła się w rezydencji premiera i uczestniczyli w niej najbliżsi krewni. Jeanne Abdullah ma dwie córki z poprzedniego małżeństwa z młodszym bratem pierwszej żony Badawiego[14].

Przypisy

  1. The Ninth Malaysia Plan
  2. Japan, Malaysia FTA takes effect, FTA Malaysia, 14 lipca 2006.
  3. Malaysia marks 50 years as nation, BBC News, 32 sierpnia 2007.
  4. Malaysian opposition's gains signal era of change, International Herald Tribune, 9 marca 2008.
  5. Malaysian prime minister sworn in for second term, International Herald Tribune, 10 marca 2008.
  6. Malaysia PM announces new cabinet (ang.). news.oneindia.in, 18 marca 2008. [dostęp 2013-06-24].
  7. Malaysia PM faces confidence vote, BBC News, 18 czerwca 2008.
  8. Malaysia's Abdullah avoids vote, BBC News, 24 czerwca 2008.
  9. Badawi to step down as Malaysia's PM in March, ABC Radio Australia, 9 października 2008.
  10. Najib declared as new UMNO President, People's Daily Online, 26 marca 2009.
  11. Malaysian PM has audience with Supreme Head to relinquish post, People's Daily Online, 2 kwietnia 2009.
  12. Najib sworn in as Malaysia's new prime minister, People's Daily ONline, 3 kwietnia 2009.
  13. Najib appointed new Malaysian PM, BBC News, 2 kwietnia 2009.
  14. Prime Minister To Wed Jeanne Abdullah, Malaysian National News Agency, 6 czerwca 2007.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Mahathir bin Mohamad
Premier Malezji
31 października 2003 - 3 kwietnia 2009
Następca
Najib Tun Razak