Adźanta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Groty w Adźanciea
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Indischer Maler des 6. Jahrhunderts 001.jpg
Kraj  Indie
Typ kulturowe
Spełniane kryterium I, II, III, VI
Charakterystyka #242
Regionb Azja i Oceania
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1983
na 7. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
Położenie na mapie Maharasztry
Mapa lokalizacyjna Maharasztry
Groty w Adźancie
Groty w Adźancie
Położenie na mapie Indii
Mapa lokalizacyjna Indii
Groty w Adźancie
Groty w Adźancie
Ziemia 20°31′44,6″N 75°44′45,5″E/20,529056 75,745972Na mapach: 20°31′44,6″N 75°44′45,5″E/20,529056 75,745972

Adźanta (hindi: अजिंठा लेणी) – grupa wzgórz w Indiach w stanie Maharasztra, na terenie dawnego księstwa Hajderabadu. W ich zboczach, nad doliną rzeki Waghory, wykutych jest 30 pieczar z unikatowymi malowidłami o tematyce buddyjskiej. Cztery groty to ćajtje – miejsca kultu, zaś pozostałe to wihary – miejsca zamieszkania i gromadzenia się mnichów. Groty powstały między II wiekiem p.n.e. a VII wiekiem n.e.[1] Wiele z nich wykuto za czasów Guptów. Część grot nie została ukończona, prawdopodobnie z uwagi na brak funduszy związany z zanikiem buddyzmu na półwyspie dekańskim. Groty zostały odkryte w 1839 przez grupę angielskich myśliwych. Zespół grot w Adźancie znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

O znaczeniu grot w Adźancie decydują przede wszystkim malowidła, zachowały się one jednak tylko w części pieczar. Malowano je na podkładzie wapiennym, uprzednio wyrównując nierówności skały przy użyciu gliny zmieszanej z omłotami ryżowymi i krowim nawozem. Następnie czerwonym barwnikiem pociągano kontury, po czym następowało wypełnianie barwą. Wnętrze grot oświetlano prawdopodobnie za pomocą systemu luster z polerowanej blachy. Tematycznie wszystkie malowidła wiążą się z buddyzmem, stanowiąc często ilustracje umoralniających dżatak. Do najbardziej znanych malowideł należą: Bodhisattwa Padmapani w grocie nr 1, ilustracje dżataki Opowieść o królu gęsi z groty nr 17. W całym malarstwie Adźanty przeważa wyrafinowanie linii nad plamą barwną.

Przypisy

  1. Praca zbiorowa: Wielka Historia Świata – Cywilizacje Azji – Dolina Indusu – Indie – Kambodża. T. 5. Polskie Media Amer.Com, 2005, s. 84. ISBN 83-7425-030-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons