Aleksander Baumgardten

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Aleksander Baumgardten (ur. 31 maja 1908 w Krakowie, zm. 29 czerwca 1980 w Katowicach) – polski poeta i prozaik.

Założyciel i członek Polskiej Korporacji Akademickiej Cresovia Leopoliensis.

Do 1944 mieszkał i pracował we Lwowie. W 1944 aresztowany przez NKWD i wywieziony do łagru w kopalni węgla w Krasnodonie.

Po wojnie opuścił Lwów, osiedlił się na Śląsku. Był m.in. kierownikiem redakcji literackiej Polskiego Radia w Katowicach.

Dla młodzieży wydał w 1958 roku Zielone lata, zbiór opowiadań, wspomnień z lat młodzieńczych. Historia o wychowawcy (Cia)Steczko była czytanką w wypisach do 4-5 klasy, podobnie jak rozdział o zepsutym mikroskopie.

Autor scenariusza (razem z Pawłem Komorowskim) filmu „Pięciu” 1964

W 1954 roku w 10 rocznicę Polski Ludowej odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi[1].

Autor książek:

  • Szukamy pana H, Oficyna Wydawnicza, Katowice, 1946
  • Zielone czasy, Wydawnictwo "Śląsk", Katowice, 1960
  • Spotkanie z jutrem, Wydawnictwo "Śląsk", Katowice, 1962
  • Noc w Blancmoutier, Spółdzielnia Wydawnicza „Czytelnik”, 1963
  • Brzegi ciemności, Spółdzielnia Wydawnicza „Czytelnik”, 1964
  • Julian, Spółdzielnia Wydawnicza „Czytelnik”, 1965
  • Urlop w Selwyck, Wydawnictwo "Śląsk", Katowice, 1965
  • Każdy dzień darowany, Wydawnictwo "Śląsk", Katowice, 1969
  • Cudze łoże, Wydawnictwo "Śląsk", Katowice, 1971
  • Jeszcze nie rano, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1971
  • Wilki za progiem, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1974
  • Płomień w arsenale, Wydawnictwo "Śląsk", Katowice, 1976
  • Nasze wojny prywatne, Wydawnictwo "Śląsk", Katowice, 1977
  • Zapamiętanie, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1980
  • To on, niepokój, Wydawnictwo "Śląsk", Katowice, 1980

Przypisy

  1. Uchwała Rady Państwa z dnia 15 lipca 1954 r. o nadaniu odznaczeń państwowych, Monitor Polski 954 nr 112 poz. 1564.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]