Anafora (środek stylistyczny)

Anafora (także epanafora, gr. anaphorá "podniesienie") – lit. celowe powtórzenie tego samego słowa lub zwrotu na początku kolejnych segmentów wypowiedzi. Stosowana jest w poezji i oratorstwie.

Na przykład

Szybko, zbudź się, szybko, wstawaj.

Szybko, szybko, stygnie kawa!

Szybko, zęby myj i ręce! (...)

(Danuta Wawiłow – "Szybko")

lub

To ja, Kasandra.

A to jest moje miasto pod popiołem,

A to jest moja laska i wstążki prorockie,

A to jest moja głowa pełna wątpliwości.

(Wisława Szymborska – "Monolog dla Kasandry")

Ten środek stylistyczny szczególnie popularny był w poezji barokowej.

Bibliografia

1. Stanisław Sierotwiński: Słownik terminów literackich. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1970.