André Grabar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

André Grabar (ur. 26 lipca 1896 w Kijowie, zm. 3 października 1990 w Paryżu) – francuski historyk sztuki i archeolog pochodzenia rosyjskiego. Swoje badania koncentrował głównie na sztuce wczesnochrześcijańskiej i bizantyńskiej.

W 1914 roku ukończył liceum w Kijowie i rozpoczął studia o profilu klasycznym na Uniwersytecie św. Włodzimierza. Rok później przeniósł się na uniwersytet w Petersburgu, gdzie studiował do czasu rewolucji październikowej w 1917 roku. Studia ukończył w Odessie (1919) i w 1920 wyjechał z Rosji do Bułgarii. W latach 1920-1922 pracował jako kustosz w Muzeum Narodowym w Sofii. Po dwóch latach na stałe przeniósł się do Francji, gdzie pracował na uniwersytetach w Strasburgu (1928-1937) i Paryżu w École Pratique des Hautes Études (1937-1946). W latach 1946-1966 obejmował katedrę archeologii bizantyńskiej w Collège de France. Od 1937 roku był współredaktorem "Cahiers Archeologiques".

Doctor honoris causa uniwersytetów w Princeton, Uppsali i Edynburgu.

Ojciec Olega Grabara (1929-2011), historyka sztuki specjalizującego się w sztuce islamskiej[1][2].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • L'art byzantin, Paris 1938.
  • Christian Iconography: a Study of its Origins, 1961.
  • Byzantine and Early Medieval Painting, New York 1965.
  • L'Âge d'or de Justinien, de la mort de Théodose à l'Islam, Paris 1966 (wydanie angielskie: Byzantium: from the Death of Theodosius to the Rise of Islam, London 1966; The Golden Age of Justinian: from the Death of Theodosius to the rise of Islam, New York 1967).
  • Le Premier art chrétien (200-395), Paris 1966 (wydanie angielskie: The Beginnings of Christian Art, 200-395, London 1967.
  • Byzantium: Byzantine art in the Middle Ages, London 1966.
  • L'Art du Moyen âge en Europe orientale, Paris 1968.

Przypisy

  1. W. Grimes: Oleg Grabar, Historian Who Studied Islamic Culture, Dies at 81 (ang.). nytimes.com, 12-01-2011. [dostęp 2011-01-29].
  2. Oleg Grabar (ang.). dictionaryofarthistorians.org. [dostęp 2011-01-29].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]