Andromacha (mitologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andromacha
Ἀνδρομάχη
Ilustracja
Andromacha, Hektor i Astyanaks. Apulijski krater czerwonofigurowy, IV w. p.n.e.
uczestnik wojny trojańskiej w mitologii greckiej
Ojciec Eetion
Mąż Hektor
Dzieci z Hektorem:
Astyanaks;
z Neoptolemosem:
Pergamos,
Pielos,
Molossos

Andromacha (gr. Ἀνδρομάχη Andromáchē) – w mitologii greckiej, córka Eetiona, króla Tebe w Cylicji, żona Hektora. Miała z nim syna Astyanaksa. Po upadku Troi, stała się niewolnicą syna Achillesa - Neoptolemosa. Urodziła mu 3 synów: Pergamosa, Pielosa i Molossosa. Wzbudziło to zazdrość żony Neoptolemosa, Hermiony, która zgładziła Molossosa i pozbyła się Andromachy. Historia ta stała się tematem tragedii Eurypidesa Andromacha.