Angelika Kauffmann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Angelica Kauffmann
Angelica Kauffmann by Angelica Kauffmann.jpg
Autoportret, 1770–1775, National Portrait Gallery
Imiona i nazwisko Maria Anna Angelica Catharina Kauffmann
Data i miejsce urodzenia 30 października 1741
Chur
Data i miejsce śmierci 5 listopada 1807
Rzym
Narodowość szwajcarska
Dziedzina sztuki malarstwo
Styl klasycyzm
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portret nieznajomej kobiety, uważany przedtem za autoportret Angeliki Kauffmann
Scena z tragedii Troilus i Kresyda, ryt Luigiego Schiavonettiego na podstawie obrazu Angeliki Kaufmann

Angelika Kauffmann (ur. 30 października 1741 w Chur, zm. 5 listopada 1807 w Rzymie) – szwajcarska malarka i portrecistka.

Córka i uczennica malarza Josepha Johanna Kauffmanna (1707—82). W roku 1763 udała się do Rzymu, gdzie była uczennicą Johanna Joachima Winckelmanna, od r. 1765 przebywała w Londynie, 1781 wróciła z drugim mężem Antonio Zucchim do Włoch, gdzie później kierowała artystycznym wychowaniem księżniczek na dworze neapolitańskim.

Już w wieku 15 lat wykonywała w Mediolanie pastelowe portrety, które wzbudzały uznanie. W Londynie tworzyła portrety członków dworu i arystokracji. Malowała również wielu Polaków (m.in. Portret Heleny ze Stadnickich Męcińskiej, Portret Anny z Cetnerów Potockiej).

W portretach Angeliki Kauffmann, a także w obrazach o tematyce mitologicznej, wyraźnie zaznacza się wpływ sztuki antycznej i angielskiej. Wyraźny jest również sentymentalizm i idealizm charakterystyczny dla nurtu neoklasycystycznego.

Po śmierci ojca w 1782 zamieszkała w Rzymie, a jej dom stał się ośrodkiem życia towarzyskiego i intelektualnego. Popiersie K. znajduje się w Panteonie w Rzymie.

Obrazy[edytuj | edytuj kod]

  • Sztuka malowania - cykl czterech obrazów z ok. 1780 (132 x 151 cm, Royal Academy of Arts, Londyn
  • Portret Heleny ze Stadnickich Męcińskiej,
  • Portret Anny z Cetnerów Potockiej,
  • Portret rodziny Ferdynanda IV Burbona olej na płótnie 310 x 426 cm, Museo di Capodimonte Neapol,
  • Westalka (Galeria drezdeńska),
  • Matka Grakchów,
  • Ofiara Messaliny,
  • Edgar i Elfryda,
  • Powrót Arminiusza po zwyciężeniu Legii Warusa

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]