Antoni Kuczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Antoni Kuczyński (ur. 1935[1]) – polski historyk i etnolog.

Profesor Uniwersytetu Wrocławskiego. Głównym tematem badawczym A. Kuczyńskiego jest historia Syberii, historia Polaków na Syberii i zesłania w ten rejon.

Sekretarz generalny Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego (1980 – 1989) i twórca w 1991 Oficyny Wydawniczej Biblioteka Zesłańca, która publikuje prace o zesłaniach do Rosji i ZSRR. Redaktor naczelny kwartalnika Zesłaniec, działacz Związku Sybiraków.

Otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

Antoni Kuczyński jest obecnie wykładowcą WZNPiE KUL w Tomaszowie Lubelskim.

Publikacje A. Kuczyńskiego[edytuj | edytuj kod]

  • Syberyjskie szlaki. 1972.
  • Ludy dalekie a bliskie. Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Wrocław, 1989.
  • Wśród buszu i czarowników. Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Wrocław, 1990.
  • Syberia. Czterysta lat polskiej diaspory. Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Wrocław, 1993 (wydanie z 1998 – Wyd. Atlas 2, Wrocław; wydanie z 2007 – Wyd. Kubajak).
  • Polskie opisanie świata. Studia z dziejów poznania kultur ludowych i plemiennych (tom 1, Wrocław 1994; tom 2, Wrocław 1997). Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.
  • Polacy w Kazachstanie. Wyd. Uniw. Wrocławskiego, 1996. Seria Acta Universitatis Wratislaviensis; no 1819

Przypisy