Augustyn I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Augustyn I
Z Bożej łaski i woli Narodu cesarz Meksyku
Iturbide Emperador by Josephus Arias Huerta.jpg
Meksyk Prezydent Rady Regencyjnej Meksyku
Okres panowania od 29 września 1821
do 18 maja 1822
Meksyk Cesarz Meksyku
Okres panowania od 19 maja 1822
do 19 marca 1823
Następca republika
(Agustin Jerónimo de Iturbide y Huarte - pretendent do tronu)
Dane biograficzne
Dynastia Iturbide
Urodziny 27 września 1783
w Morelii
Śmierć 19 lipca 1824
w Padillii
Ojciec José Joaquín de Iturbide
Matka María Josefa de Arámburu
Żona Anna Maria Huarte
Dzieci Augustyn, Sabina, Juana, Josefa, Ángel, María Isis,
María Dolores, Salvador, Felipe, Agustín
Odznaczenia
Wielki Mistrz Narodowego Orderu NMP z Guadalupe (Meksyk)
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Augustyn I, urodzony jako Augustyn Kosma Damian de Iturbide y Arámburu, hiszp. Agustín Cosme Damián de Iturbide y Arámburu w skrócie Agustín de Iturbide (ur. 27 września 1783 w Morelii, zm. 19 lipca 1824 w Padillii) – meksykański wojskowy, dyktator, polityk. Po wygranej wojnie z Hiszpanią w 1822 ogłosił się cesarzem.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Valladolid de Michoacán (obecnie Morelia). Karierę rozpoczął w wojsku hiszpańskim, w którym pełnił służbę oficerską w Nowym Meksyku. Razem z armią rojalistyczną brał udział w tłumieniu powstania niepodległościowego. W 1820 dowodził oddziałami, które miały zniszczyć siły powstańcze dowodzone przez Vicente Guerrero. Jednak zamiast z nim walczyć przyłączył się do niego (co uczynił jednak w tajemnicy przed władzami hiszpańskimi). Razem w lutym 1821 wydali tzw. Plan Iguala, który zawierał postanowienia odnośnie niepodległości Meksyku oraz ustanowienia monarchicznej formy rządów. Iturbide i Guerrero otrzymali poparcie całego społeczeństwa i zadali szereg porażek hiszpańskim wojskom kolonialnym. Ostatni hiszpański wicekról Juan O'Donojú ustąpił ze stanowiska 21 sierpnia 1821 i podpisał tzw. Traktat z Cordoby, dzięki któremu Meksyk stał się niepodległym państwem. W ciągu miesiąca Iturbide został tymczasowym przywódcą rządu.

W 1822 ogłosił się cesarzem Agustínem I. Jego panowanie było okresem despotyzmu i nieporadnych rządów. 10 miesięcy później został zmuszony do abdykacji przez Antonio López de Santa Anna. Iturbide udał się na wygnanie do Włoch. Powrócił do Meksyku w 1824. Został wtedy aresztowany, uznany za zdrajcę i skazany przez kongres meksykański na karę śmierci. Wyrok został wykonany przez rozstrzelanie.

Potomstwo[edytuj | edytuj kod]

Jego żoną była Anna Maria Huarte, z którą miał 10 dzieci:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]