Autoriksza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Autoriksza na ulicach Delhi
Autoriksza z Bangkoku
Autoriksza w Bangkoku

Autoriksza (nazywana tuk-tuk w niektórych krajach) - to pojazd, który pełni rolę taksówki w takich krajach jak: Indie, Pakistan, Nepal, Bangladesz i Sri Lanka, ale jest popularny także w innych krajach. Jest to zmotoryzowana wersja zwykłej rikszy, przeważnie trójkołowa. Autorikszę można także spotkać w dzielnicy China Town w Londynie.

Autoriksze w Indiach[edytuj | edytuj kod]

Wygląd zewnętrzny[edytuj | edytuj kod]

Autoriksza to niewielki pojazd składający się z trzech małych kółek (jedno z przodu, dwa z tyłu), kabiny dla kierowcy (w niektórych rejonach nazywanej auto-wallah) na przodzie i miejsc siedzących dla trzech osób z tyłu. Riksze posiadają mały silnik, podobny do takiego używanego w motorach. Kierownica jest taka jak w rowerze lub motorze, nie jest to koło, tak jak w samochodzie. Riksza jest bardzo lekka, jeśli bierze się pod uwagę jej wielkość. Kiedy się zepsuje, wystarczy dwóch lub trzech kierowców, aby ją podnieść. Potrzeba tylko jednej osoby, aby ją popchnąć.

Autoriksze napędzane gazem na ulicach Delhi

Osiągi[edytuj | edytuj kod]

Maksymalna prędkość, jaką osiągają autoriksze wynosi 50 km/h, ale po miastach poruszają sie z prędkością 35 km/h. Przyczynia się to do zwolnienia całego ruchu w miastach, a w konsekwencji do ich zatłoczenia. Miasta takie jak Bangalore i Madras mają specjalnie wydzielone pasy dla pojazdów poruszających się wolniej. Trójkątny kształt pojazdu sprawia, że dość łatwo nim manewrować.

Wynajmowanie[edytuj | edytuj kod]

Autoriksze muszą mieć zainstalowany licznik. Dużo z nich go nie ma, co jest sprzeczne z prawem. Jednakże, nawet ci kierowcy, którzy go zainstalowali, zwykle go nie włączają. Często wynajem rikszy wymaga targowania się z kierowcą. Zdarza się i tak, że kierowcy zakładają wadliwe liczniki, aby nabić cenę, jadą okrężną drogą, każą zapłacić kilka razy więcej z samego rana lub późno wieczorem albo wtedy, gdy nie da się dojechać innym pojazdem we wskazane miejsce. Cena może być podwójna, jeśli jedziemy tylko w jedną stronę (i należy opłacić drogę powrotną kierowcy). Pasażerowie, którzy nie znają za dobrze lokalnego języka często są zmuszeni słono zapłacić za przejazd. Miasta takie jak Thiruvananthapuram lub Kozhikode w Kerali wydały ścisłe nakazy, które wymagają zainstalowania licznika, aby uniknąć manipulacji.

W miastach takich jak Delhi, Mumbaj, Kolkata, Ćennaj, Pune, Hajderabad i Bangalore, chciano z góry ustalić średnią cenę za przewóz. Na przykład w Ćennaj (Madras), opłata za przewóz w obrębie centrum miasta wynosiłaby około 50 rupii. Pomimo tego, wciąż wielu podróżnych musi targować się z przewodnikiem bądź ustalać cenę przed jazdą. Kierowcy zwykle nie potrafią czytać łacińskich liter, dlatego warto mieć napisany cel podróży na kartce w ich rodowitym języku.

Wyścigi Autorkisz[edytuj | edytuj kod]

Riksze na równej nawierzchni są w stanie jechać z maksymalną prędkością 50 km/h. Ich krucha budowa sprawia, że nie nadają się do wyścigów. Jednakże, prosta konstrukcja i małe zużycie paliwa sprawiło, że ośmielono się ich użyć w ulicznych wyścigach, w Indiach znanych jako "Indian Autorickshaw Challenge".

Producenci[edytuj | edytuj kod]

Firmy produkujące autoriksze:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons