Błona odblaskowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Błona odblaskowa cielaka
Odbicie światła w błonie odblaskowej palczaka madagaskarskiego

Błona odblaskowa, makata odblaskowa (tapetum lucidum) – odbijająca światło warstwa w oku wielu gatunków zwierząt kręgowych. Błona odblaskowa jest położona pomiędzy blaszką naczyniową a blaszką naczyń włosowatych. Zbudowana – w zależności od gatunku – z delikatnych włókien kolagenowych (błona odblaskowa włóknista – tapetum lucidum fibrosum) lub z komórek zawierających kryształy guaniny (błona odblaskowa komórkowa – tapetum lucidum cellulosum). Odbite od nich światło kierowane jest do fotoreceptorów, przez co zwiększa się skuteczność widzenia w warunkach słabego oświetlenia.

Błona odblaskowa powoduje charakterystyczne świecenie oczu światłem odbitym (oświetlającym) w ciemnościach. Zabarwienie od niebieskiego, przez zielononiebieskie do żółtozielonego. Błona odblaskowa występuje przede wszystkim u gatunków prowadzących nocny lub podwodny tryb życia, m.in. u kotowatych, spodoustych i niższych naczelnych. Wśród ptaków ma ją struś i sowy[1].

Przypisy

  1. Eyesight (ang.). World Owl Trust. [dostęp 11 maja 2008].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Henryk Kobryń, Franciszek Kobryńczuk: Anatomia zwierząt. T. 3. Warszawa: PWN, 2008. ISBN 978-83-01-14078-6.
  2. Zwierzęta : encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005. ISBN 83-01-14344-4.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]