BNC

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy złącza stosowanego do łączenia sieci komputerowych. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Męskie 50 omowe złącze BNC

BNC (ang. Bayonet Neill-Concelman) – złącze stosowane do łączenia sieci komputerowych zbudowanych z kabli koncentrycznych (np. 10BASE2), a także w aparaturze pomiarowej, systemach telewizji przemysłowej i radiotelekomunikacji.

W przypadku sieci komputerowych nie jest już stosowane, gdyż ten typ sieci został wyparty przez strukturę 10BASE-T, opartą na przewodach równoległych zwanych popularnie skrętką (ang. twisted-pair), jednakże znajduje dalsze szerokie zastosowanie w elektronicznej aparaturze pomiarowej m.in. ze względu na swoją trwałość i odporność na zakłócenia.

Złącza BNC występują w wersjach 50- i 75-omowej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg