Backpacking

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Backpacking "miejski" - dwie Dunki przed Operą Wiedeńską

Backpacking (ang. backpack – plecak; brak ścisłego odpowiednika w języku polskim - "podróżowanie z plecakiem") – forma indywidualnej turystyki wyjazdowej, polegająca na odbywaniu podróży, zazwyczaj zagranicznych, często do krajów egzotycznych z punktu widzenia podróżującego. Uprawiają ją zazwyczaj osoby młode, niekiedy niejako z przymusu – z powodu ograniczonego budżetu, częściej jest to świadomy wybór backpackera. Taki model turystyki czynnej ma na celu zaspokojenie głównie potrzeby poznawczej, na dalszym planie pozostaje więc funkcja wypoczynkowa czy uprawianie turystyki specjalistycznej.

Rodzaje backpackingu[edytuj | edytuj kod]

Backpacking w Izraelu
Tramping w Parku Narodowym Grand Teton w USA

Wyróżnia się dwa rodzaje backpackingu:

Samodzielne podróżowanie[edytuj | edytuj kod]

Backpacking jako samodzielne podróżowanie, często po terenach miejskich, stał się popularny w latach 60. i 70. za sprawą wycieczek hipisów poszukujących drogi "odnalezienia siebie" w wyjazdach do wschodniej Azji i na Bliski Wschód. Zmiana sytuacji politycznej w Iraku, Iranie i Afganistanie spowodowała rozszerzenie tradycyjnych tras na inne regiony świata.

Podróż odbywa się lokalnymi środkami komunikacji, także autostopem. Podróżnicy korzystają z infrastruktury i usług przeznaczonych raczej dla mieszkańców niż dla odwiedzających, z noclegów w tanich hotelach, hostelach, kwaterach prywatnych, namiotach, a nawet u przygodnie poznanych osób. Podróżowanie ułatwia przewodnik, ostatnimi czasy ważnym źródłem informacji stał się Internet. Trasa podróży jest elastyczna - lokalni mieszkańcy lub inni podróżnicy zawsze mogą polecić miejsce szczególnie warte odwiedzenia, a nieujęte w przewodniku. Czas trwania podróży jest zróżnicowany – od krótkich wyjazdów do sąsiednich państw aż po wielomiesięczne czy nawet wieloletnie podróże, często dookoła świata.

Istotnym elementem backpackingu jest wspólnota, jaka wytworzyła się wśród uprawiających tę formę turystyki. Niezależnie czy przybiera ona formę wspólnego noclegu w hostelowym dormitorium, wspólnej kuchni, pokoju telewizyjnego, wspólnego kontynuowania podróży na krótkim odcinku czy zakupu wspólnych biletów grupowych, najważniejszym wydaje się być wspólne doświadczenie. Ponadto, informacje z pierwszej ręki zdobyte od innych turystów są bardziej aktualne niż znajdujące się w przewodniku Lonely Planet - biblii backpackerów.

Podobne znaczenie ma poczucie autentyczności. Backpacking nie jest wypoczynkiem lecz sposobem edukacji - podróżnicy chcą poznać prawdziwe oblicze odwiedzanego terenu, jego środowisko geograficzne i kulturę, czego nie może zapewnić turystyka zorganizowana. Kontakt z mieszkańcami danego regionu - często połączony z odwiedzinami, wymianą prezentów, a nawet noclegiem - ceniony jest wyżej niż pobyt w luksusowym hotelu.

Obecnie oblicze backpackingu się zmienia, a wyposażeniem podróżników stają się telefony komórkowe, aparaty cyfrowe, kamery i odtwarzacze mp3.

Tramping[edytuj | edytuj kod]

Tramping (zadomowiona w języku polskim amerykańska wersja słowa backpacking) łączy pieszą wędrówkę z obozowaniem podczas jednego wyjazdu. Na wyposażeniu backpackera (trampa) znajduje się żywność, woda, namiot, butla gazowa i inne akcesoria turystyczne - wszystko o jak najmniejszej wadze i rozmiarze. Wycieczki takie mogą trwać kilka dni, jak również kilka miesięcy.

Kempingi i schroniska (hostele) dla trampów charakteryzują się niższym komfortem, często położone są w trudno dostępnych miejscach. Jeśli w danej okolicy nie ma schroniska, wędrowcy sami organizują sobie obozowisko.

Zasadą trampów jest nieingerencja w środowisko naturalne (Leave No Trace) ("Nie zostawiaj nic oprócz odcisków buta. Nie zabijaj nic oprócz czasu. Nie zabieraj nic oprócz wspomnień").

Celem tej formy podróżowania jest zazwyczaj rekreacja i wyciszenie. Do niedogodności należy ciężar plecaka, konieczność rozbijania obozowiska, niebezpieczeństwo załamania pogody lub spotkania z dzikimi zwierzętami.

Popularne cele podróży[edytuj | edytuj kod]

Niektóre rejony świata są ciągle popularne wśród "plecakowiczów", przede wszystkim egzotyczne i tanie. Zaliczyć można do nich Indie, Azję Południowo-Wschodnią, zwłaszcza Tajlandię, Amerykę Południową oraz Australię.

Backpacking w mediach[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym i jak dotąd jedynym programem w ogólnopolskich mediach, poświęconym backpackingowi jest "Dziko i Tanio" w Polskim Radiu Bis. Jest to swoisty poradnik, pokazujący, jak zorganizować tanią podróż w egzotyczne miejsce. W ciągu dwóch edycji autor (Tomasz Michniewicz) spędził trzy tygodnie w Etiopii za 2700 zł i dwa tygodnie na Małych Antylach (Karaiby) za 3200 zł. Powstał również australijski program "Backpackers" który światową premierę miał w roku 2006. W Polsce był nadawany na kanale Extreme Sports Channel.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]