Schronisko turystyczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Schronisko PTTK na Hali Ornak – 1108 m n.p.m. (Dolina Kościeliska)

Schronisko turystyczne – budynek przeznaczony dla potrzeb obsługi ruchu turystycznego, zapewniający miejsce odpoczynku, schronienia przed wpływem niekorzystnych warunków atmosferycznych[1], w przypadku większości obiektów – bazę noclegową i gastronomiczną oraz czasami dodatkowe usługi: punkt informacji turystycznej, wypożyczalnie sprzętu turystycznego czy sportowego, dyżurka służb ratowniczych itp.

Biorąc pod uwagę pełnione funkcje, dostępność komunikacyjną, przeznaczenie i lokalizację można wyróżnić:

  • niezagospodarowane schrony, zapewniające możliwość noclegu w prymitywnych warunkach i miejsce do przygotowania posiłku we własnym zakresie; spotykane na terenach odludnych (przykładowo: tereny subpolarne, górskie), umożliwiające schronienie w razie potrzeby lub biwak osobom uprawiającym zaawansowaną turystykę czy wspinaczkę górską itp.
  • schroniska górskie, zlokalizowane w pobliżu szlaków turystycznych na obszarach górskich. Obowiązuje w nich powszechnie zasada, że każdy przybywający turysta ma prawo do odpoczynku i skorzystania z noclegu, chociażby w improwizowanych warunkach; są to obiekty różnej wielkości i standardu,
  • w terenie górskim – często na rozległych polanach – schronienie można znaleźć również w opustoszałych, niszczejących bądź umyślnie dewastowanych pasterskich "bacówkach",
  • schroniska-hotele, obiekty dysponujące dużą liczbą miejsc noclegowych, zazwyczaj łatwiej dostępne komunikacyjne (drogi kołowe, koleje linowe), o charakterze i standardzie zbliżonym do hotelowego, często miejsce turystyki pobytowej.

Rodzajem niewielkiego schroniska są też bacówki PTTK, zwane schroniskami turystyki kwalifikowanej. W Polsce istnieje również rozbudowana sieć schronisk młodzieżowych PTSM, czynnych zazwyczaj sezonowo (lipiec–sierpień) zlokalizowanych najczęściej w obiektach szkolnych, jak również tzw. "chatek studenckich", czynnych z reguły podczas wakacji i weekendów.

Formalnie schroniskami nie są obiekty noszące nazwę Dom Turysty – nie obowiązują w nich pewne przepisy PTTK, m.in. regulamin ogólny.

Schroniska turystyczne w polskich górach[edytuj | edytuj kod]

w podziale na grupy górskie, ze wschodu na zachód według podziału Jerzego Kondrackiego:

Karpaty[edytuj | edytuj kod]

Chatka Puchatka
Kremenaros
Mała Rawka
Wierchomla
Trzy Korony
Turbacz
Kondratowa
Pięć Stawów
Lipowska
Rysianka
Magurka Wilkowicka
Klimczok
Soszów

Bieszczady[edytuj | edytuj kod]

Beskid Niski[edytuj | edytuj kod]

Beskid Sądecki[edytuj | edytuj kod]

Pieniny[edytuj | edytuj kod]

Beskid Wyspowy i Gorce[edytuj | edytuj kod]

Tatry[edytuj | edytuj kod]

oraz na Podtatrzu:

Beskid Makowski[edytuj | edytuj kod]

Beskid Żywiecki[edytuj | edytuj kod]

Beskid Mały[edytuj | edytuj kod]

Beskid Śląski[edytuj | edytuj kod]

Dawne Schronisko "Pod Tułem" to obecnie restauracja i obiekt organizujący przyjęcia okolicznościowe.

Pogórze Ciężkowickie[edytuj | edytuj kod]

Sudety[edytuj | edytuj kod]

Ślęża
Śnieżnik
Jagodna
Pasterka
Sowa
Andrzejówka
Szwajcarka
Samotnia
Strzecha Akademicka
Stóg Izerski

Góry Opawskie[edytuj | edytuj kod]

Przedgórze Sudeckie[edytuj | edytuj kod]

Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie[edytuj | edytuj kod]

Góry Bystrzyckie[edytuj | edytuj kod]

Góry Orlickie[edytuj | edytuj kod]

Góry Stołowe[edytuj | edytuj kod]

Góry Sowie[edytuj | edytuj kod]

Dawne schronisko im. S. Frankowskiego na Przełęczy Srebrnej jest obecnie prywatnym pensjonatem.

Góry Kamienne[edytuj | edytuj kod]

Góry Wałbrzyskie[edytuj | edytuj kod]

Rudawy Janowickie[edytuj | edytuj kod]

Karkonosze[edytuj | edytuj kod]

Góry Izerskie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło schronisko w Wikisłowniku

Przypisy

  1. Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 145. ISBN 83-85001-89-1.
  2. Według niektórych stron internetowych obiekt nie udziela noclegów, nie jest więc właściwym schroniskiem.