Badami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Badami
ಬದಾಮಿ
Państwo  Indie
Stan Karnataka
Powierzchnia 10.9 km²
Wysokość 586 m n.p.m.
Populacja (2001)
• liczba ludności
• gęstość

25 851
2 372 os./km²
Nr kierunkowy +08357
Położenie na mapie Karnataki
Mapa lokalizacyjna Karnataki
Badamiಬದಾಮಿ
Badami
ಬದಾಮಿ
Położenie na mapie Indii
Mapa lokalizacyjna Indii
Badamiಬದಾಮಿ
Badami
ಬದಾಮಿ
Ziemia 15°54′53″N 75°40′36″E/15,914722 75,676667Na mapach: 15°54′53″N 75°40′36″E/15,914722 75,676667

Badami – zabytkowe miasto w południowych Indiach (Karnataka), na wyżynie Dekan. Położone w okręgu Bagalkot, 500 km na północny zachód od Bangaluru. Zbudowane nad jeziorem u stóp klifów z czerwonego piaskowca. Było ono stolicą królów we wczesnym okresie panowania dynastii Ćalukjów rządzących Dekanem w VI–VII wieku. Słynie z wykutych w skałach i wolno stojących świątyń, z których najbardziej znana jest poświęcona Śiwie (grota nr 1), Wisznu (groty nr 2 i 3) i dżinijskim świętym (grota nr 4). Liczba mieszkańców w 2003 roku wynosiła ok. 27 tys. Język kannada.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pulakeśin I (pan. 543–566) przeniósł do Badami stolicę swego królestwa. Stąd Pulakesśin II (pan. 610–642) ruszył na północ na wojnę z Harszą z Kanaudźu i na południe walczyć z Pallawami z Kanćipuram. Zainicjowane w 612 najazdy Ćalukjów na Kanźćipuram, spowodowały zajęcie miasta przez Pallawów (w 654 r). Pulakeśin zginął, dopiero jego następca Wikramaditja I (pan. 696–733) zwyciężył Pallawów. Miasto zawdzięcza mu długotrwały pokój. Niestety za panowania Wikramaditji II (733–744) znów dochodzi do wojen z Pallawami. Jego syn zaś przegrywa z Rasztrakutami.

Opis zabytków[edytuj | edytuj kod]

Wykute w kamieniu groty świątynne[edytuj | edytuj kod]

  • Grota nr 1

Składa się ze schodów prowadzących przez wspartą na filarach werandę do sali z kolumnami, w tylnej ścianie której wykuto sanktuarium z lingą. Uwagę największą przyciągają wizerunki Harihary (po lewej), Śiwy z Nandinem (po prawej) i obok płaskorzeźba 18-ramiennego tańczącego Śiwy (jedno z najwcześniejszych wyobrażeń w Nataradźi w Karnatace). Strop też ozdobiony płaskorzeźbami.

  • Grota nr 2

W głębi przedsionka fryz Wisznu pod postacią dzika Warahy (po lewej) i Triwikramy (po prawej).

  • Grota nr 3

Uwieczniono tu datę 578. Na ścianach ślady malowideł. Na werandzie znajduje się ogromny posąg czteroramiennego Wisznu z orłem Garudą u stóp. Wisznu siedzi na zwiniętym wężu Adiśeszy, którego pięć rozpostartych kapturów osłania jego koronę. Ponadto w tej grocie posąg Naransihy.

  • Grota nr 4

Ściany i kolumny ozdobiono tu powstałymi w XI i XII wieku wizerunkami dżinijskich tirthankarów.

Świątynia Bhutanatha[edytuj | edytuj kod]

Z VII i XI wieku, umiejscowiona nad jeziorem.

napis w języku kannada z 578 roku na temat krola Ćalukjów Mangalesa (w grocie nr 3)
posąg Wisznu w grocie światynnej w Badami

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Podróże z pasją. Indie. Warszawa: Rough Guides / Global PWN, 2011, s. 783–789. ISBN 83-85001-89-1.
  2. Przewodnik National Geographic. Indie. Warszawa: National Geographic Society, 2003, s. 234. ISBN 83-89019-35-3.
  3. Przewodniki Wiedzy i Życia. Indie. Warszawa: Hachette Livre Polska, 2003, s. 439. ISBN 83-7448-611-2.
posąg Wisznu w grocie nr 3