Barbara Rosiek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Barbara Rosiek (ur. 25 czerwca 1959 w Częstochowie) – polska psycholog kliniczna, pisarka i poetka.

Debiutowała w 1985 Pamiętnikiem narkomanki, pisanym od 14. roku życia aż do czasów studiów. Opisywała w nim swoje autentyczne przeżycia związane z walką z nałogiem. W swojej książce Alkohol, prochy i ja autorka opisuje swoje uzależnienia, z których udało jej się uwolnić. Byłam schizofreniczką opisuje jej zmagania z tą chorobą. Kokaina mówi o poszukiwaniu przyjaźni i braku miłości od pierwszych chwil życia. W poszukiwaniu ducha, czytamy o zmaganiu się ze śmiertelną chorobą i o trwaniu przy niej. Jej poezja obraca się dookoła jej świata – braku miłości i zrozumienia.

W 2002 roku została wyróżniona Srebrnym Medalem Cambridge.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Barbara Rosiek

Książki[edytuj | edytuj kod]

  • Pamiętnik narkomanki (1985)
  • Kokaina
  • Byłam schizofreniczką
  • Alkohol, prochy i ja
  • W poszukiwaniu ducha (2007, ISBN 83-922469-9-3)
  • Kokaina. Zwierzenia narkomanki
  • Poganiacze Chleba (2008)
  • Życie w hospicjum (2010)
  • Oddział otwarty (2012)
  • Ćpunka (2014)

Poezja[edytuj | edytuj kod]

  • Byłam mistrzynią kamuflażu
  • Jak ptak przytwierdzony do skały
  • A imię jego Alemalem
  • Wdowa
  • Krzyk
  • Miłość niedokończona
  • Uwierzyć i Melancholia
  • Żar miłosci
  • Ciało na kracie
  • Być poetą