Bat (bomba)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy pocisku rakietowego. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Bat
BAT-PB4Y-wingbat.jpg
Państwo Stany Zjednoczone
Rodzaj beznapędowa bomba skrzydlata powietrze-woda
Data konstrukcji 1942-1944
Lata produkcji 1944-1945
Operacyjność 1945
Długość 3,63 m
Rozpiętość 3,00 m
Masa 850 kg
Prędkość 640 km/h
Zasięg do 22 km (pułap zrzutu:12000 m)
Naprowadzanie samonaprowadzanie radarowe
Masa głowicy 453 kg

Bat (ang. "nietoperz") (inne oznaczenie: ASM-2, ASM-N-2A, SWOD Mk 4) to amerykańska samonaprowadzająca bomba skrzydlata opracowana i po raz pierwszy użyta pod koniec II wojny światowej. Była to najbardziej skomplikowana i zaawansowana technicznie bomba samonaprowadzająca, jaka powstała w okresie II wojny światowej.

Początki programu "Bat" wiążą się z programem "Dragon" rozpoczętym w 1941 roku i mającym na celu zaprojektowanie naprowadzanej za pomocą kamery telewizyjnej torpedy do zwalczania celów nawodnych. W roku 1942 program przemianowano na "Pelican", a jego zadaniem było zaprojektowanie skrzydlatej bomby głębinowej z półaktywnym naprowadzaniem radarowym. Jednak w połowie roku 1943 ponownie zmieniono nazwę i kierunek programu rozwojowego - powstał wówczas program "Bat", którego celem było zaprojektowanie samonaprowadzającej bomby do zwalczania celów nawodnych.

"Nietoperz" używał aktywnego radaru do znalezienia celu. W bombie znajdowały się cztery małe wiatraki napędzające prądnicę, która zapewniała dopływ prądu do radaru, autopilota i układów żyroskopowych. Bomby zrzucano z samolotów Consolidated PB4Y-2 Privateer (zmodyfikowane dla potrzeb US Navy Liberatory), które przenosiły po jednej bombie pod każdym skrzydłem. Po znalezieniu celu bomba odczepiała się od samolotu i leciała lotem ślizgowym w kierunku celu. Maksymalny zasięg bomby zależał od pułapu, z którego była zrzucona, zarejestrowano przypadek zatopienia japońskiego niszczyciela z odległości 32 km. Bomba używana była także do niszczenia mostów w Birmie i innych celów naziemnych. Szacuje się, że bomby tego typu zatopiły statki i okręty o łącznym tonażu 250 000 ton.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]