Beate Uhse

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Beate Uhse
Beate Uhse w roku 1971
Beate Uhse w roku 1971
Data i miejsce urodzenia 25 października 1919
Cranz, Niemcy
Data i miejsce śmierci 16 lipca 2001
Sankt Gallen, Szwajcaria
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Jeden ze sklepów sieci Beate Uhse w Hamburgu

Beate Uhse-Köstlin [beˈaːtə ˈuːzə ˈʁoːtɐmʊnt i] (ur. 25 października 1919 niedaleko Cranz w Prusach Wschodnich, zm. 16 lipca 2001 w Sankt Gallen w Szwajcarii) – niemiecka pilot i businesswoman, założycielka pierwszego w świecie sex shopu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Służyła w Luftwaffe w stopniu kapitana i zajmowała się głównie pilotowaniem maszyn dostarczanych z zakładów naprawczych i fabryk do jednostek liniowych oraz była pilotem doświadczalnym. Z oblężonego Berlina uciekła samolotem wraz z małym synem i jego nianią wiosną 1945 roku.

Po zakończeniu wojny nie miała możliwości kontynuowania kariery pilota, gdyż zabroniły jej tego władze okupacyjne. Początkowo otworzyła sklep z guzikami. W 1946 roku wydała poradnik nt. stosowania kalendarzyka małżeńskiego, której nauczyła się od będącej lekarzem matki. Siedmiostronicowa broszura kosztowała 50 fenigów i w ciągu roku sprzedała się w 32.000 egzemplarzy. Uhse prowadziła sprzedaż wysyłkową. Szybko zaczęła sprzedawać także prezerwatywy i pisma erotyczne, otworzyła punkt porad korespondencyjnych z zatrudnionym w nim lekarzem. Pierwszy sex-shop otworzyła w grudniu 1962 roku we Flensburgu, klienci podawali wówczas sprzedawcom numery towarów, a ci je pakowali. Miało to pozwolić klientom na ochronę ich prywatności. Do końca lat 1960-tych na liście klientów sklepu wysyłkowego znajdowało się 1,7 mln osób, a dochody wynosiły 30 mln marek. Ushe musiała też mierzyć się z problemami prawnymi, gdyż w Niemczech obowiązywały wprowadzone jeszcze przez nazistów przepisy dot. erotyki. Na jej działalność złożono kilka tysięcy doniesień do prokuratury, ale z wyjątkiem jednego procesu sądowego żaden nie zakończył się skazaniem Uhse.

Bardziej otwartą działalność mogła prowadzić po roku 1968 i rewolcie młodzieżowej. W 1989 roku odznaczona została Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec. W 1999 roku wprowadziła swoje przedsiębiorstwo na giełdę.

Po śmierci Uhse w 2001 roku jej firma popadła w kłopoty finansowe z powodu konkurencji z erotyką internetową.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bartosz T. Wieliński. Beate Ushe: z nieba do łóżka. „Gazeta Wyborcza”, s. biz 25, 2012-02-13. Agora SA (pol.).