Ben Bishop

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ben Bishop
Ben bishop.JPG

Ben Bishop w barwach St. Louis Blues (2011)
Pozycja bramkarz
Uchwyt kija lewy
Przydomek Big Ben
Wzrost 201 cm
Masa 98 kg
Klub Stany Zjednoczone Tampa Bay Lightning
Numer 30
Narodowość  Stany Zjednoczone
Urodzony 21 listopada 1986 w Denver
Draft NHL 3 runda, 85 numer, 2005
St. Louis Blues
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ben Bishop (ur. 21 listopada 1986 w Denver) – amerykański hokeista. Reprezentant USA.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z Denver. Karierę hokejową rozpoczynał w Saint Louis. Studiował na University of Maine, gdzie przez trzy lata występował w drużynie akademickiej. W drafcie NHL z 2005 został wybrany przez St. Louis Blues. W drużynie rozegrał sześć meczów w sezonie NHL (2008/2009) i siedem w sezonie NHL (2010/2011), zaś w latach 2008-2012 głównie grał w zespole Peoria Rivermen w lidze AHL. W lutym 2012 nabył go kanadyjski klub Ottawa Senators[1]. W barwach drużyny zdążył rozegrać dziesięć spotkań w sezonie NHL (2011/2012), a ponadto występował też w zespole farmerskim Binghamton Senators w AHL. W drużynie Senatorów był zmiennikiem pierwszego bramkarza, swojego rodaka Craiga Andersona[2]. W kolejnym sezonie NHL (2012/2013) zaliczył trzynaście meczów i pod jego koniec, na początku kwietnia 2013 został zawodnikiem klubu Tampa Bay Lightning[3], z którym wkrótce podpisał dwuletni kontrakt[4]. W ramach wymiany pomiędzy klubami Ottawa otrzymała z Tampy napastnika Cory'ego Conachera oraz prawo wyboru w czwartej rundzie draftu NHL 2013[5]. W nowym zespole Bishop do końca sezonu zasadniczego pojawił się na lodzie dziewięć razy.

Jest najwyższym bramkarzem w lidze NHL[6][7]. Z racji swojego wzrostu i w odniesieniu do imienia nosi przydomek Big Ben jako skojarzenie do wieży zegarowej o tej samej nazwie w Londynie[8].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Uczestniczył w turniejach mistrzostw świata w 2010, 2013. W rywalizacji z 2013 zagrał 5 spotkań z 10 wszystkich kadry[9] (aczkolwiek w decydujących meczach występował drugi golkiper, John Gibson). Uzyskał skuteczność interwencji 87,61% (18. miejsce) i średnią goli straconych na mecz 2,83 (15. miejsce)[10]. Wraz z reprezentacją zdobył brązowy medal mistrzostw świata.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Ben Bishop w barwach St. Louis Blues (2008)
Reprezentacyjne
Indywidualne
  • Sezon AHL 2011/2012:
    • Drugi skład gwiazd

Przypisy

  1. SENATORS ACQUIRE G BISHOP FROM BLUES FOR SECOND-ROUND PICK (ang.). tsn.ca, 2012-02-26. [dostęp 2013-05-18].
  2. Ben Bishop's Tough Year (ang.). silversevensens.com, 2012-10-29. [dostęp 2013-05-23].
  3. Lightning Acquire Goaltender Ben Bishop from Ottawa (ang.). lightning.nhl.com, 2013-04-03. [dostęp 2013-05-18].
  4. Lightning sign goaltender Ben Bishop to two-year extension (ang.). lightning.nhl.com, 2013-04-15. [dostęp 2013-05-18].
  5. Lightning Deal Cory Conacher for Goaltender Ben Bishop (ang.). hookedonhockeymagazine.com, 2013-04-03. [dostęp 2013-05-23].
  6. Bishop comes up big in Ottawa (ang.). sportsillustrated.cnn.com, 2012-03-15. [dostęp 2013-05-19].
  7. Ben Bishop Traded from Ottawa Senators to Tampa Bay Lightning (ang.). bleacherreport.com, 2013-04-03. [dostęp 2013-05-18].
  8. “Big” Ben Bishop makes 30 saves as Senators top Devils, 2-1 in shootout (ang.). thespec.com, 2013-02-18. [dostęp 2013-05-18].
  9. USA - United States (ang.). iihf.com, 2013-05-19. [dostęp 2013-05-23].
  10. Goalkeepers (ang.). iihf.com, 2013-05-19. [dostęp 2013-05-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]