Benzyna syntetyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Elewator węglowy niemieckiej fabryki benzyny syntetycznej w Policach na Pomorzu Zachodnim dzialajacej podczas drugiej wojny swiatowej.

Benzyna syntetycznapaliwo syntetyczne, rodzaj benzyny otrzymywany w wyniku syntezy chemicznej, o składzie zależnym od surowców wyjściowych i metody otrzymywania. Metodami tymi są:

Benzyna syntetyczna w czasie II wojny światowej[edytuj | edytuj kod]

Badania nad upłynnianiem węgla prowadzono w latach 20 XX wieku w Niemczech, głównie z tego powodu, że kraj ten po I wojnie światowej został odcięty od źródeł ropy naftowej. Pierwszy proces upłynniania został wynaleziony przez Franza Fischera i Hansa Tropscha z Instytutu Cesarza Wilhelma. W czasie II wojny światowej był on stosowany do produkcji benzyny na potrzeby zbrojeniowe przez Niemcy i Japonię. W szczytowym okresie produkcji w Niemczech wytwarzano 124 000 baryłek benzyny na dobę, co dało łącznie 6,5 miliona ton w 1944[2].

Badania państwowe po II wojnie światowej w USA[edytuj | edytuj kod]

Po II wojnie światowej część niemieckich naukowców zajmujących się upłynnianiem węgla zatrudnił rząd Stanów Zjednoczonych w ramach operacji Paperclip. Prace badawcze nad wdrożeniem tej technologii w USA prowadzono od 1944 w ramach Synthetic Liquid Fuels Program. Program ten zarzucono w 1955 ze względu na niskie ceny ropy naftowej. Niemniej w ramach tego projektu wybudowano kilka dużych instalacji do procesu Fischera-Tropscha, które istnieją do dzisiaj jako rodzaj rezerwy strategicznej[3].

Program ten został ponownie uruchomiony w 1979, po wybuchu drugiego kryzysu paliwowego. Powstała wówczas państwowa Synthetic Fuels Corporation, która jednak po paru latach została zlikwidowana, gdy nastąpił spadek cen ropy.

Do idei upłynniania węgla powrócono w USA na początku XXI wieku. Departament Obrony USA rozpoczął w 2000 roku projekt uniezależniania Armii USA od dostaw importowanych paliw. W ramach niego rozwijane są technologie biopaliw oraz produkcji paliw z gazu ziemnego i węgla. Firma Syntroleum zaczęła zaopatrywać NASA i US Air Force w paliwo syntetyczne produkowane w procesie Fischera-Tropscha[4].

Współczesna produkcja komercyjna[edytuj | edytuj kod]

W 2006 głównym komercyjnym producentem benzyny syntetycznej był koncern Sasol z Republiki Południowej Afryki. Koncern ten posiada fabrykę do produkcji benzyny syntetycznej w miejscowości Secunda w RPA, o zdolności wytwarzania 150 000 baryłek na dobę[5]. Innymi koncernami, które posiadają instalacje do produkcji benzyny syntetycznej są m.in. Shell, Exxon, Statoil, Rentech i Syntroleum[6].

Benzyna syntetyczna na terytorium dzisiejszej Polski[edytuj | edytuj kod]

W czasie II wojny światowej w Policach działała jedna z największych niemieckich fabryk benzyny syntetycznej, należąca do IG Farben. Fabryka ta popadła w ruinę po zakończeniu wojny[7]. Benzynę syntetyczną produkowano także w Blachowni Śląskiej do 1945.

W 2005 Kompania Węglowa S.A. ogłosiła zamiar zbadania opłacalności produkowania benzyny syntetycznej z węgla metodą Fischera-Tropscha[8].

Przypisy