Police

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: inne znaczenia tego hasła.
Police
Police
Police
Herb Flaga
Herb Polic Flaga Polic
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Powiat policki
Gmina Police
gmina miejsko-wiejska
Aglomeracja szczecińska
Data założenia 1260
Prawa miejskie 1260
Burmistrz Władysław Diakun
Powierzchnia 37,31 km²
Populacja (2009)
• liczba ludności
• gęstość

33 742 (2013, [1])
914,5 os./km²
Strefa numeracyjna
(+48) 91
Kod pocztowy 72-009, 72-010, 72-011, 72-015
Tablice rejestracyjne ZPL
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Police
Police
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Police
Police
Ziemia 53°33′00″N 14°34′15″E/53,550000 14,570833Na mapach: 53°33′00″N 14°34′15″E/53,550000 14,570833
TERC
(TERYT)
4324311044
SIMC 0979449
Hasło promocyjne: Police - Gmina Zielona
Urząd miejski
ul. Batorego 3
72-010 Police
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikipodróże Informacje turystyczne w Wikipodróżach
Strona internetowa

Police (do 1945 niem. Pölitz) – miasto w północno-zachodniej Polsce, w woj. zachodniopomorskim, siedziba powiatu polickiego i gminy miejsko-wiejskiej Police, miasto satelickie Szczecina, położone nad Odrą i Gunicą na Równinie Wkrzańskiej. Port morski na lewym brzegu ujściowego odcinka Odry. Police otacza Puszcza Wkrzańska.


W Policach znajduje się port morsko-rzeczny na Odrze (4. pod względem przeładunku w Polsce).

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Miasto Police na planie powiatu polickiego.

Police znajdują się w zachodniej części woj. zachodniopomorskiego, we wschodniej części powiatu polickiego. Miasto wchodzi w skład aglomeracji szczecińskiej.

Według danych z 1 stycznia 2010 powierzchnia miasta wynosi 37,31 km²[1].

Police są położone na Równinie Wkrzańskiej nad Odrą i Gunicą (Dolina Dolnej Odry). Południowe krańce miasta wraz z osiedlem Mścięcino leżą na północnych zboczach Wzgórz Warszewskich.

Miasto graniczy administracyjnie ze Szczecinem (około 15 km od centrum miasta), gminą Goleniów i wiejską częścią gminy Police.

Przez Police przebiega droga wojewódzka nr 114, linia kolejowa nr 406 oraz tor wodny Szczecin-Świnoujście.

Warunki naturalne[edytuj | edytuj kod]

Odnoga OdryŁarpia w Policach

W granicach administracyjnych miasta Police znajduje się ujście Odry do Roztoki Odrzańskiej.

Ze Wzgórz Warszewskich, na których położone są południowe krańce miasta oraz osiedle Mścięcino, płyną do Polic Przęsocińska Struga i Grzybnica. Przy wschodniej granicy miasta ograniczonej wschodnim brzegiem Odry znajduje się ujście Iny. Inne cieki wodne: Domiąża, Wietlina, ujście Gunicy.

W granicach administracyjnych miasta znajduje się 6 wysp:

Dawna wyspa Kiełpiński Ostrów została poprzecinana siecią kanałów, a odgradzający ją od stałego lądu Policki Nurt poprzegradzano w kilku miejscach.

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Ujściowy odcinek Odry należący do Polic, znajduje się w specjalnym obszarze ochrony siedlisk "Ujście Odry i Zalew Szczeciński". We wschodniej części miasta utworzono także obszar ochrony siedlisk "Police - kanały".

Na wyspach i terenach nadrzecznych występują trawiaste zbiorowiska roślinne. Występują tu trzcinowiska, będące siedliskiem wielu gatunków ptaków i ryb.

Pochodzenie nazwy[edytuj | edytuj kod]

Nazwa miasta pochodzi od słowa polskiego: pole w liczbie mnogiej występującej jako pol. police (oznacza to samo co Polska). Wersja niemiecka jest zgermanizowaną formą wcześniejszej nazwy polskiej (pomorskiej)[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Tablica w 700. rocznicę nadania Policom praw miejskich
Information icon.svg Osobny artykuł: Historia Polic.

Najwcześniejsze dzieje[edytuj | edytuj kod]

W 1260 r. książę zachodniopomorski Barnim I nadał Policom prawa miejskie. Bujny rozwój, usytuowanych tuż przy ujściu Odry Polic zagroził głównemu ośrodkowi Pomorza ZachodniegoSzczecinowi[3]. W celu zahamowania rozwoju Polic, w 1321 r. książę odebrał miastu prawa miejskie i włączył Police w obręb Szczecina. Prawa miejskie zostały przywrócone dopiero w 1808 r.[4][5]

Okres pruski i niemiecki[edytuj | edytuj kod]

W latach 1816-1939 w powiecie Randow[6]. Na przełomie XIX i XX wieku w Policach istniała stocznia rzeczna. W 1898 r. Police uzyskały kolejowe połączenie ze Szczecinem, prowadzące wówczas do Jasienicy. 12 lat później linię przedłużono do Trzebieży. Powstanie kolei przyczyniło się do rozwoju przemysłu. W 1938 r. zbudowana została fabryka benzyny syntetycznej (niem. Hydrierwerke Pölitz). Fabryka miała ogromne znaczenie dla przemysłu wojennego III Rzeszy[7]. 15 października 1939 r. miasto zostało włączone w granice Wielkiego Miasta Szczecina.

Police w granicach Wielkiego Miasta Szczecin w czasie II wojny światowej.

Okres II wojny światowej[edytuj | edytuj kod]

Ulica Piastów w Policach – Jasienicy.

Na okres II wojny światowej na podstawie uchwały rządu niemieckiego 15 października 1939 roku Police zostały włączone w obręb Wielkiego Miasta Szczecin[8]. Działała tu wielka fabryka benzyny syntetycznej (niem. Hydrierwerke Pölitz AG). Przy produkcji benzyny syntetycznej pracowało około 30.000 robotników przymusowych różnych narodowości (m.in. Polacy, Jugosłowianie, Francuzi, Belgowie)[9]. Na terenie fabryki założono filię obozu koncentracyjnego Stutthof. Fabryka i miasto były kilkakrotnie celem ataków sił powietrznych aliantów.

Miasto zostało zdobyte 26 kwietnia 1945 r. wraz ze Szczecinem przez wojska radzieckie (2 Front Białoruski-2 Armia Uderzeniowa-116 Korpus Armijny-321 dywizję piechoty dow. Iwan Fieduński) i polskie a we wrześniu 1946 r. zostało przekazane administracji polskiej, po likwidacji tzw. Enklawy Polickiej. Istnienie Enklawy Polickiej opóźniło powojenną odbudowę i rozwój Polic oraz przyczyniło się do lokalizacji siedziby powiatu ziemskiego w Szczecinie (powiat szczeciński obejmował tereny obecnego powiatu polickiego)[10].

Okres po II wojnie światowej[edytuj | edytuj kod]

W 1945 r. Police ponownie stały się samodzielnym miastem, powiększonym w 1954 r. o wieś Mścięcino. W tym czasie osiedlono tu kolonię greckich uchodźców, którzy szukali schronienia w Polsce po greckiej wojnie domowej 1946-1948. Podobnie uczyniono w Zgorzelcu w woj. dolnośląskim. Do 1975 r. Police wchodziły w skład powiatu szczecińskiego[11].

W 1964 r. rozminowano teren na północ od Starego Miasta i rozpoczęto budowę azotowo-fosforowych zakładów nawozów sztucznych, uruchomionych w 1969 r. Działają one do dziś pod nazwą Zakłady Chemiczne Police. Teren pod budowę fabryki zajął m.in. powierzchnię dawnego osiedla Kuźnice, od którego powstała nazwa ulicy, przy której znajduje się fabryka. Dla robotników pracujących w Z. Ch. "Police" powstało osiedle mieszkaniowe Chemik[12].

Po reformie administracyjnej i likwidacji powiatów w 1975 r. utworzono gminę Police. W 1999 r. po kolejnej reformie Police zostały miastem powiatowym.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Ludność miasta Polic na przestrzeni lat, źródła[13][4][3][14]:

Ludność Polic
Data Liczba mieszkańców
X wiek ok. 100
1450 ok. 450
1658 ok. 490
1782 970
1812 1424
1857 2465
1900 4415
1905 4149
1919 4100
1925 4963
1933 5400
1937 5788
1939 6466
1946 850[15]
1947 873
1950 1444
1955 4827
1960 9106
1969 11 432
1975 7214
1981 24 790
1994 34 407
1995 34 544
2000 34 639
2005 34 391
2007 34 220

Według danych z 30 czerwca 2007 miasto miało 34 220 mieszkańców (7. miejsce w województwie i 4. miejsce w aglomeracji szczecińskiej)[16].

Osoby związane z miastem[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Ludzie związani z Policami.
  • Ludwig Giesebrecht (1792-1873) – historyk, filozof, pedagog i poeta pruski, w latach 1866-1873 mieszkał w obecnej dzielnicy Polic – Jasienicy (Jasenitz), gdzie został pochowany;
  • Paul Holz (rysownik) (1883-1938) – rysownik niemiecki, uczył się w szkole podstawowej w Policach, wykonał ilustracje wielu zakątków Polic;
  • Modrow Hans (ur. 1928) – niemiecki polityk, ostatni komunistyczny premier NRD (od 13 listopada 1989 do 3 marca 1990), urodził się w Jasenitz, obecnej północnej dzielnicy Polic (Jasienicy);
  • Aleksander Doba (ur. 1947) – polski podróżnik, kajakarz i odkrywca, policzanin;
  • Krzysztof Toboła (1963-2008) – plastyk, rysownik, karykaturzysta, satyryk. Wielokrotnie nagradzany nagrodami za swoją twórczość. Od 2007 do 2008 roku radny Rady Miejskiej w Policach;
  • Eleni Tzoka (ur. 1956) – piosenkarka greckiego pochodzenia, mieszkała i tworzyła wraz z mężem przez dwa lata w Policach[17].

Honorowi obywatele Polic[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Honorowi obywatele Polic.

Tytuł nadawany ludziom szczególnie zasłużonym dla miasta[18]:

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Architektura Polic.

Układ urbanistyczny[edytuj | edytuj kod]

Miasto podzielone jest na cztery nieformalne dzielnice (zespoły osiedli):

Osiedla nowomiejskie to:

Dawne miejscowości włączone w granice administracyjne Polic to: Bardo (Szaniec), Czapliniec, Duchowo, Kołpin, Kuźnica.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Kościół Niepokalanego Poczęcia NMP.
Kościół Niepokalanego Poczęcia NMP.

Zieleń miejska[edytuj | edytuj kod]

Park Staromiejski, w głębi Lapidarium Polickie
Parki i skwery
  • Park Solidarności – znajduje się w Nowym Mieście między ul. Piłsudskiegoa ul. Wyszyńskiego. Park utworzono z części lasów Puszczy Wkrzańskiej. Drzewostan sosnowy,

Turystyka i rekreacja[edytuj | edytuj kod]

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Szlaki w Policach i Puszczy Wkrzańskiej[19]:

Obecnie na terenie dawnej fabryki benzyny syntetycznej wytyczona jest ścieżka dydaktyczno-turystyczna, którą opiekuje się Stowarzyszenie Przyjaciół Ziemi Polickiej „Skarb”.

W Policach znajdują się dwie drogi rowerowe:

  • od ulicy Roweckiego łączy ona ulicę Tanowską, dalej biegnie do ulicy Kuźnickiej, następnie wzdłuż ZCH Police do ulicy Jasienickiej i do skrzyżowania z ulicą Kamienną gdzie kończy swój bieg,
  • z ul. Wyszyńskiego do Siedlic.

Kultura[edytuj | edytuj kod]

Biblioteka im. Marii Skłodowskiej-Curie w Starym Mieście w Policach.
Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Kultura w Policach.

Teatr, kino, muzeum[edytuj | edytuj kod]

Najważniejszą instytucją kulturalną w Policach jest Miejski Ośrodek Kultury przy ul. Siedleckiej w dzielnicy Nowe Miasto. W nim właśnie mieszczą się galerie i sala kinowo-teatralna. W MOK-u działa Kino MOK, Teatr Elipsa i Policka Grupa Teatralna Fabryka Chmur[20].

W MOK-u działa Galeria Historyczna Polic. Galeria o tematyce związanej z historią ziemi polickiej, została założona przez Jana Maturę w 1997 roku. GHP organizuje zajęcia dydaktyczne i wycieczki terenowe. W zbiorach galerii znajdują się: eksponaty obrazujące osadnictwo na ziemi polickiej na przełomie mezolitu i neolitu, makiety dawnych a nie istniejących współcześnie budynków miasta, pamiątki dotyczące historii Polic i Pomorza[20].

W budynku ośrodka kultury znajduje się także Galeria "OBOK" będąca ośrodkiem skupiający artystów Pomorza Zachodniego, Meklemburgii – Pomorza Przedniego i Berlina. Galeria prowadzi również działalność edukacyjną[20].

Biblioteka[edytuj | edytuj kod]

W 1948 roku powołano w Policach bibliotekę, której pod koniec lat 60. XX wieku nadano imię Marii Skłodowskiej-Curie. Główna siedziba Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Marii Skłodowskiej-Curie znajduje się w kamienicy na Rynku Starego Miasta przy ul. Wojska Polskiego 15[21].

Media[edytuj | edytuj kod]

W Policach wydawany jest "Magazyn Policki", prywatny ilustrowany miesięcznik o profilu społeczno-kulturalno-politycznym. Ukazuje się w gminie Police i gminie Nowe Warpno. Jego nakład to 1200 egzemplarzy[potrzebne źródło]. Magazyn ma swoje wydanie internetowe[22].

Lokalny dwutygodnik polityczno-kulturalny "Wieści Polickie" istnieje od 1999 roku. Ukazuje się w nakładzie 1000 egzemplarzy[potrzebne źródło].

W Policach działa jedna lokalna stacja telewizyjna: TV Kab Police. Jej program jest dostępny w pakiecie operatora telewizji kablowej Vectra SA.[potrzebne źródło]

Od 1992 r. parafia pw. św. Kazimierza w Policach wydaje czasopismo "Świadomi Chrystusa" - obecnie jest to miesięcznik wydawany w ostatnią niedzielę każdego miesiąca.

Od 2000 r. w Policach działa portal informacyjny Wirtualne Police - www.police.info.pl

Od 2009 r. w Policach działa Regionalny Portal Informacyjny - Dziennik Policki - www.dziennikpolicki.pl

Imprezy cykliczne[edytuj | edytuj kod]

Pokaz walk rycerskich podczas Jarmarku Augustiańskiego w Policach-Jasienicy

Cykliczne imprezy kulturalne odbywające się w Policach to:

  • Dzień Kultury Greckiej - corocznie, marzec,[23]
  • Łarpia Sail Festival - Międzynarodowy Festiwal Piosenki Morskiej i Folk, początek maja,[24]
  • Międzynarodowe Dni Polic – Dni Chemika, corocznie, wiosna,[25]
  • Jarmark Augustiański w Policach-Jasienicy, corocznie, pod koniec sierpnia,[26]
  • Polickie Dni Muzyki "Cecyliada" od 1996, corocznie, listopad[27].

Najdłuższą tradycję mają Dni Chemika, z bogatym programem rozrywkowym, oraz Cecyliada[28], międzynarodowy cykl koncertów muzyki chóralnej. Jarmark Augustiański umożliwia poznawanie kultury średniowiecza i ruin XIV-wiecznego klasztoru Augustianów w Policach-Jasienicy. Dzień Kultury Greckiej promuje muzykę grecką a Łarpia Sail Festival - szanty.

Sport[edytuj | edytuj kod]

Stadion Miejski w Policach
Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Sport w Policach.

Kluby sportowe działające w Policach: ce

Sportowe imprezy cykliczne[edytuj | edytuj kod]

Lista imprez sportowych odbywających się cykliczne w mieście:

  • Gryf Ogólnopolski Bieg na Orientację – maj, corocznie,
  • Ogólnopolski Bieg Uliczny Policka Piętnastka – czerwiec,
  • Międzynarodowy Turniej Szachowy im. T. Gniota,
  • Ogólnopolski Ćwierćmaraton Policki – październik,
  • Memoriał im. T. Iwańca w Podnoszeniu Ciężarów (Otwarte Mistrzostwa Polic w Wyciskaniu Leżąc) – listopad,
  • Memoriał im. Sebastiana Mindziula (turniej piłki nożnej pamięci tragicznie zmarłego piłkarza Chemika Police) – corocznie, przeważnie w okresie jesienno-zimowym.

Oświata[edytuj | edytuj kod]

W Policach znajdują się 4 gimnazja, 5 szkół podstawowych, 7 przedszkoli publicznych, 1 miejski żłobek. Największą placówką oświatową w mieście jest Zespół Szkół im. Ignacego Łukasiewicza, który oprócz gimnazjum obejmuje liceum ogólnokształcące, technikum, policealne studium zawodowe, zasadniczą szkołę zawodową, zasadniczą szkołę zawodową dla dorosłych. W mieście działa także Pierwsza Prywatna Szkoła Muzyczna I stopnia „Tosca”, będąca szkołą publiczną.

Wspólnoty religijne[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Z tym tematem związane są kategorie: Struktury wyznaniowe w Policach, Kościoły i parafie w Policach.

Na terenie miasta działalność religijną prowadzą: Kościół rzymskokatolicki, Kościół Zielonoświątkowy w RP i Świadkowie Jehowy.

W Policach Kościół rzymskokatolicki, posiada trzy parafie należące do dekanatu Police, Kościół Zielonoświątkowy w RP zbór, natomiast trzy zbory Świadków Jehowy posiadają dwie Sale Królestwa[29][30].

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Największym przedsiębiorstwem przemysłowym miasta są Zakłady Chemiczne Police, wokół którego rozciągają się tereny inwestycyjne Parku Przemysłowego Police.

Na terenie Polic utworzono podstrefę Kostrzyńsko-Słubickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej, obejmującą wyznaczone 2 kompleksy[31].

Główne gałęzie:

Szpital, Nowe Miasto

Opieka Zdrowotna[edytuj | edytuj kod]

Przy ul. Siedleckiej znajduje się część klinik Samodzielnego Publicznego Szpitala Kliniczny im. prof. Tadeusza Sokołowskiego PAM w Szczecinie. Jest to pierwsza placówka szkoły wyższej w historii miasta[32]. Znajduje się tu 5 klinik szpitala: klinika neonatologii, klinika diabetologii i klinika ginekologii, klinika ginekologii i uroginekologii, klinika medycyny matczyno-płodowej i ginekologii, klinika diabetologii i chorób wewnętrznych.

Transport i komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Transport drogowy[edytuj | edytuj kod]

Droga wojewódzka nr 114 odchodząca w Tanowie od drogi wojewódzkiej nr 115 przechodzi przez Police, następnie biegnie w kierunku Trzebieży i Nowego Warpna. Droga przebiega w granicach miasta Police przez Nowe Miasto (ul. Tanowska), Stare Miasto (ul. Grunwaldzka i ul. Kościuszki) oraz osiedle Jasienica (ul. Jasienicka, ul. Dworcowa, ul. Piastów).

Pozostałe drogi wylotowe prowadzą do następujących miejscowości:

Istnieją plany budowy przeprawy mostowej Police – Święta przez Odrę nad Domiążą. Most ma łączyć Police oraz północną część powiatu polickiego, Lubieszyn i lewobrzeżną część Szczecina z węzłem komunikacyjnym w Goleniowie.

Komunikacja miejska[edytuj | edytuj kod]

MAN SG313 Linia nr 107 os.Chemik (Police) - pl.Rodła (Szczecin)

Komunikację miejską w Policach zapewnia Szczecińsko-Polickie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne oferując 13 linii autobusowych (w tym 8 łączących ze Szczecinem). Istnieje także linia samorządowa (LS) Police – Trzebież. Komunikacja miejska umożliwia przemieszanie się do kilku wsi gminy Police m.in. Trzeszczyn, Tanowo, Pilchowo, Siedlice, Leśno Górne, Przęsocin.

Kolej[edytuj | edytuj kod]

Dworzec Główny w Policach

Do 2002 r. czynna była linia kolejowa ze Szczecina do Trzebieży. Na terenie Polic jest 5 stacji / przystanków kolejowych: Police, Police Zakład (ob. zamknięta), Police Chemia i Jasienica a dla podzielonego między Police i Szczecin osiedla Mścięcino przystanek kolejowy Szczecin Mścięcino włączony do Polic z początkiem 2008 roku.

Transport wodny[edytuj | edytuj kod]

Police to miasto portowe. Znajdują się tu dwa porty: port morski Police (4. pod względem przeładunku w Polsce) i port rzeczny Police na Odrze. Przez miasto przebiega tor wodny Szczecin-Świnoujście.

Urzędy pocztowe[edytuj | edytuj kod]

W mieście czynne są 4 urzędy pocztowe: Police 5 (kod 72-009) (Nowe Miasto), Police 1 (kod 72-010) (Stare Miasto), Police 4 (kod 72-011) (Nowe Miasto), Police 3 (kod 72-015) (Jasienica (Police)).

Administracja[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Burmistrzowie Polic.

Miasto podzielone jest administracyjnie na 7 osiedli, będących jednostkami pomocniczymi gminy. Każde z osiedli posiada swoją radę osiedla i zarząd. Do osiedli wliczamy: Stare Miasto, Jasienicę, Mścięcino, a także 4 osiedla mieszkaniowe znajdujące się w dzielnicy Nowe Miasto, mianowicie Os. Anny Jagiellonki, Os. Dąbrówka, Os. Gryfitów, Os. Księcia Bogusława X.

Policzanie wspólnie z mieszkańcami terenów wiejskich gminy Police wybierają do swojej rady miejskiej 21 radnych. Organem wykonawczym władz jest burmistrz. Siedzibą władz jest urząd miejski przy ul. Stefana Batorego 3. Miasto jest członkiem Związku Miast Polskich. W Policach znajduje się także starostwo polickie.

Mieszkańcy Polic wybierają radnych do sejmiku województwa w okręgu I. Parlamentarzystów wybierają z okręgów wyborczych z siedzibą komisji w Szczecinie, a posłów do Parlamentu Europejskiego z okręgu wyborczego nr 13.

W Policach znajdują się także 2 biura poselskie: Joachima Brudzińskiego (PiS) oraz Mirosławy Masłowskiej (niezrzeszona)[potrzebne źródło].

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Miasto Kraj Data podpisania umowy
 Korsør  Dania 1992[33]
 Pasewalk  Niemcy 23 lutego 1999[34]
 Nowy Rozdół  Ukraina 28 marca 2002[35]
 Korinos  Grecja 30 marca 2008[36]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2010 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2010-08-20. ISSN 1505-5507.
  2. Encyklopedia Szczecina. T. II, P-Ż. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2000, s. 102. ISBN 83-7241-089-5. (pol.)
  3. 3,0 3,1 Jan Matura: Historia Polic od czasów najstarszego osadnictwa do II wojny światowej. Wyd. 2. Police: Urząd Gminy w Policach, 2002, s. 68. ISBN 83-914853-5-8. (pol.)
  4. 4,0 4,1 Encyklopedia Szczecina. T. II, P-Ż. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2000, s. 101. ISBN 83-7241-089-5. (pol.)
  5. Jan Matura: Historia Polic od czasów najstarszego osadnictwa do II wojny światowej. Wyd. 2. Police: Urząd Gminy w Policach, 2002, s. 81. ISBN 83-914853-5-8. (pol.)
  6. Provinz Pommern 1845, s.1 (de); Provinz Pommern 1849, Neuster Zeitungs Atlas, J. Meyer, 1855, s. 1. (de); Preussische Provinz Pommern 1:600 000, Geographisches Institut, Heinrich Kiepert, Weimar 1856 s. 1 (de); Karte der historischen preussischen Provinz Pommern 1905 1:600 000, Deutsches Verlaghaus Bong & Co, Berlin 1905, s.1 (de)
  7. Encyklopedia Szczecina. T. II, P-Ż. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2000, s. 101-102. ISBN 83-7241-089-5. (pol.)
  8. Pomorze Zachodnie w tysiącleciu : praca zbiorowa / pod red. Pawła Bartnika i Kazimierza Kozłowskiego ; Polskie Towarzystwo Historyczne. Oddział w Szczecinie, Kuratorium Oświaty w Szczecinie, Urząd Miejski w Szczecinie., Szczecin 2000, str.159
  9. Jan Matura: Historia Polic od czasów najstarszego osadnictwa do II wojny światowej. Wyd. 2. Police: Urząd Gminy w Policach, 2002, s. 138. ISBN 83-914853-5-8. (pol.)
  10. Jan Matura: Historia Polic od czasów najstarszego osadnictwa do II wojny światowej. Wyd. 2. Police: Urząd Gminy w Policach, 2002, s. 153-154. ISBN 83-914853-5-8. (pol.)
  11. Jan Matura: Powojenne Dzieje Polic 1945 – 2004. Police: Urząd Gminy w Policach, 2004, s. 87-98, 109-120. ISBN 83-916431-2-3. (pol.)
  12. Jan Matura: Powojenne Dzieje Polic 1945 – 2004. Police: Urząd Gminy w Policach, 2004, s. 109-120. ISBN 83-916431-2-3. (pol.)
  13. Statistiches Jarbuch der Stadt Stettin. Stettin. (niem.)
  14. Jan Matura: Powojenne Dzieje Polic 1945 – 2004. Police: Urząd Gminy w Policach, 2004, s. 40. ISBN 83-916431-2-3. (pol.)
  15. W tym 6323 Niemców, stan na 2 października 1945
  16. Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 30 VI 2008 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2008-10, s. 107. [dostęp 2008-01-23].
  17. Ryba po grecku (i nie tylko) według Eleni (pol.). 2008-10-06. [dostęp 2009-07-07].
  18. Honorowi obywatele.
  19. Okolice Szczecina: 1:75 000. Warszawa: ExpressMap Polska, 2007, s. 1-2. ISBN 978-83-601-2096-5. (pol.)
  20. 20,0 20,1 20,2 MOK Police
  21. Biblioteka im. Marii Skłodowskiej - Curie w Policach - O Bibliotece
  22. magazyn policki
  23. http://www.police.pl/pcms.aspx?cid=1343
  24. http://larpia.pl/
  25. http://www.police.pl/pcms.aspx?cid=1137
  26. http://www.police.pl/pcms.aspx?cid=1497
  27. Encyklopedia Szczecina. T. Suplement 2 A-Ż. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2007, s. 226. ISBN 978-83-89341-53-2. (pol.)
  28. http://www.police.pl/pcms.aspx?cid=457
  29. Sala Królestwa Świadków Jehowy, ul. Robotnicza 9a oraz ul. Jodłowa 13-15
  30. Dane według wyszukiwarki zborów na oficjalnej stronie Świadków Jehowy (www.jw.org), dostęp z 7 czerwca 2014.
  31. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 2008 r. (Dz. U. z 2008 r. Nr 232, poz. 1551, s. 13074)
  32. Historia Oddziałów Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny im. prof. Tadeusza Sokołowskiego PAM w Szczecinie
  33. bip.police.pl (pol.). [dostęp 2009-07-07].
  34. bip.police.pl (pol.). [dostęp 2009-07-07].
  35. bip.police.pl (pol.). [dostęp 2009-07-07].
  36. bip.police.pl (pol.). [dostęp 2009-07-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]