Biały Lew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Biały Lew
Historia
 I Rzeczpospolita
Wejście do służby 1627
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 200 t
Długość 27 m
Szerokość 5,1 m
Załoga 25 marynarzy i do 80 żołnierzy piechoty morskiej
Uzbrojenie
8 dział niewielkich wagomiarów (do kilku funtów) w baterii burtowej
miotacz kamieni

Biały Lew - polski XVII-wieczny okręt wojenny, uzbrojona fluita.

Był to początkowo mały holenderski statek handlowy typu fluita. Podczas wojny polsko-szwedzkiej, został w 1626 lub 1627 zarekwirowany przez władze polskie z powodu przewozu kontrabandy dla Szwedów, a następnie został wyposażony i uzbrojony jako okręt wojenny. W źródłach okręt ten występuje pod niemiecką nazwą; jej polskie brzmienie jest rekonstrukcją.

"Biały Lew" wchodził w skład drugiej eskadry okrętów polskich, która wzięła udział w zwycięskiej bitwie z eskadrą szwedzką pod Oliwą 28 listopada 1627. Jego kapitanem był Piotr Böse. Okręt nie odegrał w bitwie większej roli; podjął nieudany pościg za wycofującymi się okrętami szwedzkimi.

Przed 2 maja 1628, kiedy nastąpiło ustalenie nowego składu polskiej floty, "Biały Lew" został wycofany ze służby, rozbrojony i przekształcony ponownie w statek handlowy. Dalszy los statku nie jest ustalony.

Dane[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Eugeniusz Koczorowski: "Bitwa pod Oliwą", Gdynia 1968
  • Jerzy Pertek: "Polacy na morzach i oceanach. Tom 1", Poznań 1981

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]