Piechota morska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Szeregowiec amerykańskiej piechoty morskiej. Đà Nẵng, Wietnam, 1965
Radziecki znaczek pocztowy z 1943 roku przedstawiająca sowiecką piechotę morską
Żołnierz rosyjskiej piechoty morskiej

Piechota morska – w niektórych krajach nazwa oddziałów wojska, wyszkolonych i wyekwipowanych specjalnie do morskich operacji desantowych i walk w rejonach przybrzeżnych, w tym także do szturmu na umocnione pozycje przeciwnika na wybrzeżu (plażach, w portach itd.) i rajdów połączonych ze zorganizowanym wycofaniem. Jednostki te często podporządkowane są organizacyjnie marynarce wojennej, a nie wojskom lądowym; z kolei w USA występują jako czwarty, "dodatkowy" rodzaj sił zbrojnych.

W polskich siłach zbrojnych określenia "piechota morska" używano w odniesieniu do jednostek Marynarki Wojennej. Pierwszą jednostkę tego typu utworzono w 1951 - 3 Batalion Piechoty Morskiej, stacjonujący w Dziwnowie, rozwinięty następnie jako 3 Pułk Piechoty Morskiej. Podlegał on dowódcy Flotylli Środków Desantowych w Świnoujściu. Pułk ten, po przejściu w podporządkowanie Wojsk Lądowych stał się jednym z komponentów powstałej w roku 1963 7 Łużyckiej Dywizji Desantowej[1] ("Niebieskie Berety"), według Adama Kalickiego jednostki dywizji częściowo utraciły charakter piechoty morskiej, będąc jedynie piechotą zmechanizowaną zdolną do korzystania z transportu morskiego[2]. Inaczej rzecz ujmuje Edward Wejner[3] - jeden z dowódców Niebieskich Beretów. Opisując ćwiczenia desantowań na plaże udowadnia, że były to jednostki "morskich komandosów". Dywizję tę rozformowano w 1989 i odtąd Polska nie posiada jednostek tego rodzaju. Obecnie tradycje dywizji kultywuje 7 Brygada Obrony Wybrzeża, w której jedynie na małą skalę prowadzone są próby z transportem morskim.

Najbardziej znaną formacją tego typu jest Korpus Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych (ang. United States Marine Corps, w skrócie Marines). Do najsłynniejszych akcji z udziałem amerykańskiej piechoty morskiej należą bitwy na wyspach Pacyfiku podczas drugiej wojny światowej (m.in. Guadalcanal, Tarawa i Iwo Jima).

Liczne jednostki piechoty morskiej posiadał też ZSRR, a obecnie Rosja i Ukraina, ponadto Chiny i Indie.

Historycznie, piechota morska byli to żołnierze umieszczani na okrętach, których głównym zadaniem była walka wręcz podczas abordażu na pokładzie wrogiego okrętu.

Przypisy

  1. Oficjalna (jawna) nazwa - 7 Dywizja Obrony Wybrzeża
  2. Adam Kalicki: Desant na huśtawce w: Raport-wto 08/2007
  3. Edward Wejner: Wojsko i politycy bez retuszu

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960 : skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Andrzej Wojtaszak, Kazimierz Kozłowski: Żołnierz polski na Pomorzu Zachodnim X-XX wiek : materiały z sesji naukowej z 10 listopada 1999 r. : praca zbiorowa. Szczecin: Oddział Edukacji Obywatelskiej, 2001. ISBN 83-86992-76-X.
  • Edward Wejner: Wojsko i politycy bez retuszu. Toruń: Adam Marszałek, 2006. ISBN 978-83-7441-420-3.