Bijagós
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Bijagós – archipelag, w skład którego wchodzi 88 wysp na Oceanie Atlantyckim, o łącznej powierzchni 2624 km², należąca do Gwinei Bissau. W czasach przedkolonialnych wyspy te były ważną przystanią w szlakach handlowych wzdłuż Afryki Zachodniej. Kontrolę nad wyspami Portugalia uzyskała dopiero w 1936.
Ludność archipelagu (jego 23 zamieszkanych wysp) wynosi 33,93 tys. osób (2008), którzy w dużej mierze zachowali pierwotny, oparty na rolnictwie i łowiectwie, tryb życia. Południowe wyspy archipelagu są rezerwatem przyrody. Niektóre z wysp (Bubaque, Bolama, Caravela) posiadają znaczenie turystyczne, którego nie utraciły nawet w czasach krwawych rozruchów w kontynentalnej części Gwinei Bissau.
Najważniejsze wyspy archipelagu stanowią:
- Formosa pow. 140,3 km²; linia brzegowa 77,6 km
- Caravela pow. 128,0 km²; linia brzegowa 56,6 km; ludność 10 510; gęstość 82,1 os./km²
- Orango pow. 122,7 km² (dł. 22,5 km; szer. 22,5 km)
- Roxa pow. 111,0 km²
- Orangozinho pow. 107,0 km²; linia brzegowa 76,1 km
- Uno pow. 104,0 km²;
- Carache pow. 80,4 km² (dł. 18,7 km; szer. 7,3 km); linia brzegowa 46,4 km
- Bubaque pow. 75 km² (dł. 13,6 km; szer. 8 km); ludność 9244 (2008); gęstość 123,3 os./km²
- Bolama pow. 65 km²; linia brzegowa 70,7 km; ludność 10 000 (2009); gęstość 153,8 os./km²
- Galinhas pow. 50 km²; ludność 1500; gęstość 30,0 os./km²
- Canogo
- Cavalos
- Edana
- Enu
- Imbane
- João Viera
- Maio
- Meio
- Meneque
- Poilão
- Ponta
- Porcos
- Rubane
- Soga
- Unhacomo
- Uracane